Schrijven én schrijven!

De week voordat mijn ouders kwamen heb ik een heel deel brieven geschreven.(zodat ze die mee konden nemen naar NL)
Een deel voor snailmail en pen-luitjes.
Maar ook voor mijn Compassion Kiddos; Miria, Yaniriscede en Jose.
In deze brief vraag ik hoe het met ze gaat, hoe het met hun familie gaat.
Of ze hun best doen op school.
En ja ik vraag alleen of ze hun best doen. Want soms kan iemand zijn best doen en goede cijfers halen, maar soms kan men ook zijn best doen en de goede cijfers blijven achterwege.
Nu weet ik dat van Miria en Yaniriscede, dat hun cijfers gemiddeld zijn. Dus zeker niet slecht, maar ook niet bovenmaats.
Van Jose weet ik dat nog niet.

Daarom vertel ik, naast mijn vraag, ook dat je gewoon je best doen één van de belangrijkste dingen is op school.

Ook vertel ik wat over het weer. Op dat moment was het bijna 26 graden. En vertel ik dat ongv. 10 dagen eerder nog sneeuw naar beneden kwam en bleef liggen.

Ook vertel ik in het kort dat ik geopereerd moet worden aan mijn buik en vraag ik om gebed dat de artsen goed werk kunnen verrichten en dat ik goed mag genezen. en dat ik verder op God vertrouw en dat Hij voor mij zorgt.
Dit wegens het feit dat ze de brief pas krijgen als ik dan allang geopereerd ben.
Verder geef ik geen details, daar vind ik ze te jong voor. Maar omdat het wel een deel uitmaakt van mijn leven heb ik het ze wel verteld.

Verder sluit ik de brieven af met een cadeautje!
Een snailmail-vriendin kan heel mooi letteren. En zij heeft heel mooi de namen van Miria, Yaniriscede en Jose geschreven. Deze heb ik dus mee gestuurd.
Helaas kreeg ik pas later bericht over Francezelle, en heb ik er geen voor haar.

IMG_1103

Ik hoop dat ze er blij mee zijn! Het zal wel even duren, maar als het zover is laat ik weten wat ze er van vonden!

Wel kreeg ik vrijdag al een brief van Francezelle uit de Fillipijnen via USA, weliswaar een vooruit geschreven brief die weinig persoonlijk is.
Maar wat heeft ze een mooi handschrift! Ik kijk al uit naar haar volgende brief!

IMG_1106Gelijk heb ik haar mijn tweede brief als antwoordt gestuurd.
Die enigzins vergelijkbaar is als van de andere 3 kiddos. Verschil is wel dat deze met de computer gaan en bij de USA heb je dus minder ruimte!

Ook heb ik op een fb-pagina in het Engels met medeschrijvers contact en daar kwam ik 2 mooie verhalen tegen.

Deze deel ik ook hier. Maar het verhaal van een ‘A New Heart’ Heb ik via de computer naar al mijn kiddos gestuurd, als extraatje, want via de pc komen ze veel sneller aan!

‘A New Heart’
Here is a cute story/poem about having love for others in our hearts.

One day a young man was standing in the middle of town proclaiming he had the most beautiful heart in the whole valley. A large crowd gathered and they all admired his heart for it was perfect. There was not a mark or a flaw in it. Yes, they all agreed it truly was the most beautiful heart they had ever seen. The young man was very proud and boasted loudly about his beautiful heart. Suddenly, an old man appeared at the front of the crowd and aid, “Why your heart is not nearly as beautiful as mine.” The crowd and the young man looked at the old man’s heart. It was beating strongly, but full of scars, it had places where pieces had been removed and other pieces put in, but they didn’t fit quite right and there were several jagged edges. In fact, in some places there were deep gouges where whole pieces were missing. 
The people stared — “How can he say his heart is more beautiful,” they thought? The young man looked at the old man’s heart and saw its state and laughed. “You must be joking,” he said. “Compare your heart with mine, mine is perfect and yours is a mess of scars and tears.” “Yes,” said the old man, “yours is perfect looking but I would never trade with you. You see, every scar represents a person to whom I have given my love — I tear out a piece of my heart and give it to them, and often they give me a piece of their heart which fits into the empty place in my heart, but because the pieces aren’t exact, I have some rough edges, which I cherish, because they remind me of the love we shared. Sometimes I have given pieces of my heart away, and the other person hasn’t returned a piece of his heart to me.
These are the empty gouges —giving love is taking a chance. Although these gouges are painful, they stay open, reminding me of the love I have for these people too, and I hope someday they may return and fill the space I have waiting. So now do you see what true beauty really is? The young man stood silently with tears running down his cheeks. He walked up to the old man, reached into his perfect young and most beautiful heart, and ripped a piece out. He offered it to the old man with trembling hands. The old man took his offering, placed it in his heart and then took a piece from his old scarred heart and placed it in the wound in the young man’s heart. It fit, but not perfectly, as there were some jagged edges. The young man looked at his heart, not perfect anymore but more beautiful than ever, since love from the old man’s heart flowed into his.

They embraced and walked away side by side saying “Only God” can make a Beautiful Heart!

Psalm 51:10
Create in me a clean heart, O God, and renew a right spirit within me.

Ezekiel 36:26
And I will give you a new heart, and a new spirit I will put within you. And I will remove the heart of stone from your flesh and give you a heart of flesh.

en

‘Quilt’

As I faced my Maker at the last Judgment, I knelt before the Lord along with the other souls. Before each of us laid our lives, like the squares of a quilt, in many piles.
An Angel sat before each of us sewing our quilt squares together into a tapestry that was our life.

But as my Angel took each piece of cloth off the pile, I noticed how ragged and empty each of my squares were. They were filled with giant holes! Each square was labeled with a part of my life that had been difficult, the challenges and temptations I was faced with in everyday life. I saw hardships that I had endured, (which were the largest holes of all).
I glanced around me. Nobody else had such squares. Others had a tiny hole here and there, other tapestries were filled with rich color and the bright hues of worldly fortune.

I gazed upon my own life and was disheartened. My Angel was sewing the ragged pieces of cloth together,Indian Quilts threadbare and empty, like binding air. Finally the time came when each life was to be displayed, held up to the light and the scrutiny of truth. The others rose each in turn, holding up their tapestries. So filled their lives had been.

My Angel looked upon me, and nodded for me to rise. My gaze dropped to the ground in shame. I hadn’t had all the earthly fortunes. I had love in my life, and laughter. But there had also been trials of illness, death, and false accusations that took from me my world as I knew it. I had to start over many times. I often struggled with the temptation to quit, only to somehow muster the strength to pick up and begin again. I had spent many nights on my knees in prayer, asking for help and guidance in my life. I had often been held up to ridicule, which I endured painfully; each time offering it up to the Father, in hopes that I would not melt within my skin beneath the judgmental gaze of those who unfairly judged me. And now, I had to face the truth. My life was what it was, and I had to accept it for what it had been.

I rose and slowly lifted the combined squares of my life to the light. An awe-filled gasp filled the air. I gazed around at the others who stared at me with eyes wide. Then, I looked upon the tapestry before me. Light flooded through the many holes, creating an image.
The face of Christ.

Then our Lord stood before me, with warmth and love in His eyes. He said,
“Every time you gave over your life to Me, it became My life, My hardships, and My struggles. Each point of light in your life is when you stepped aside and let Me shine through, until there was more of Me than there was of you.
”Welcome Home My Child”
May all our quilts be threadbare and worn, allowing Christ to shine through.

Beide vind ik erg mooi. En het is weer eens wat anders om hen/haar/hem te sturen. En vooral als je een keer erg krap in de tijd zit, kan je dit snel via internet brief schrijven naar het toe sturen.

Zo dat was weer even een post over mijn kiddos, het brieven schrijven en wat er in staat. Voel je vrij om de verhalen over te nemen, dat mocht ik ook. En neem je profijt er van!

Liefs,

Anja

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.