Compassion Posts

Whoesiyee

Wat zag ik nou ineens veranderd op mijn profiel van de Amerikaanse Compasssion site!

De foto van Melanie! Wat wordt ze een mooie, jongedame!

De Nieuwe foto
ME9670095-Fullshot-200w foto 2015

De oude foto van 2 jaar terug.
ME9670095-Fullshot-200w

Hopelijk krijg ik binnekort nog meer van deze leuke verrassingen!

Liefs,

Anja

Being an advocate: Compassion Nederland: Dit is Everlyn

Vandaag zit ik bij vrienden achter de computer dingen regelen, Waarschijnlijk heb ik donderdag wel weer zelf internet. Toevallig moest ik op Compassion.nl zijn en Elke keer kwamen kindjes uit Uganda voorbij. Sinds ik Miria sponsor is dat voor mij toch wel een speciaal land. Toen kwam er een prachtige naam voor bij: Everlyn Asingwire Mijn vinger kreeg een eigen leven en ik klikte op haar foto. Everlyn is 7 jaar en is geboren op 15 oktober! En Everlyn gaat naar hetzelfde project als Miria! Het 2e wat me opviel is dat ze dezelfde kleren aan heeft als mijn Miria. Ook haar sponsor nummer verschilt maar een pietsje: UG-255-0182.
csm_UG2550182_f_acd7e12914
Nu kan ik weinig voor haar doen, Ik heb de middelen niet om haar ook te sponsoren. Al zou ik het zo graag doen! Maar ik kan wel voor haar bidden dat ze snel een sponsor mag krijgen. Ook wil ik jullie vragen om gebed, en misschien kan jij haar wel sponsoren? Heb je vragen? Vraag gerust aan mij of neem vrijblijvend contact op met Compassion! Mijn naam is Everlyn Ik ben een meisje en ik woon bij mijn tante. Mijn vader en moeder zijn gescheiden en wonen niet bij ons. Ik heb 1 broer. Mijn tante heeft soms werk op het land. Thuis help ik o.a. met boodschappen doen, water halen en hout sprokkelen. Elke week ga ik naar de zondagsschool. Ik zit op de basisschool en kan goed kleuren. Mijn hobby’s zijn o.a.: zingen, knikkeren en groepsspelletjes doen. Wilt u mij ondersteunen en voor mij bidden?

Projectinformatie

Everlyn woont in de heuvels van Nyabbani. De meeste huizen hebben onverharde vloeren, lemen muren en rieten daken. De belangrijkste bevolkingsgroepen zijn de Batagwenda, de Bafumbira, de Bakiga, de Batoro en de Banyankole. Een dagelijkse maaltijd kan bestaan uit maïs, bonen, cassave, bananen, aardappelen, gierst, pinda’s en/ of groene groentes. Veel voorkomende gezondheidsproblemen zijn malaria, hoest, hiv/aids en luchtweginfecties. De meeste volwassenen in Nyabbanie zijn werkloos, maar sommigen hebben werk als zelfvoorzienende landarebeider en verdienen zo een schamel inkomen. Deze gemeenschap heeft behoefte aan lesmateiralen, geschoolde leerkrachten, betere wegen, training in moderne landbouwtechnieken en recreatiecentra. Uw ondersteuning voorziet Everlyn van bijbelonderwijs, hygienelessen, medische controles, sport en spelletjes, educatieve ondersteuning en training in tuinieren en houtbewerking. Het project organiseert ook seminars over positieve opvoeden en trainingen over voedselveiligheid voor de ouders en/of voogden van de kinderen. Project: UG-255, St. Mark Nyabbani Child Develoment Center Locatie: Nyabbani, 14 kilometer ten zuidwesten van Kamwenge, Uganda

Kindje is hoogstwaarschijnlijk gesponsord!

UPDATE: Haar foto is weg van de site, de mogelijkheid is groot dat ze een sponsor heeft gekregen! Hopelijk iemand die met haar schrijft!

Liefs Anja

Schrijven én schrijven!

De week voordat mijn ouders kwamen heb ik een heel deel brieven geschreven.(zodat ze die mee konden nemen naar NL)
Een deel voor snailmail en pen-luitjes.
Maar ook voor mijn Compassion Kiddos; Miria, Yaniriscede en Jose.
In deze brief vraag ik hoe het met ze gaat, hoe het met hun familie gaat.
Of ze hun best doen op school.
En ja ik vraag alleen of ze hun best doen. Want soms kan iemand zijn best doen en goede cijfers halen, maar soms kan men ook zijn best doen en de goede cijfers blijven achterwege.
Nu weet ik dat van Miria en Yaniriscede, dat hun cijfers gemiddeld zijn. Dus zeker niet slecht, maar ook niet bovenmaats.
Van Jose weet ik dat nog niet.

Daarom vertel ik, naast mijn vraag, ook dat je gewoon je best doen één van de belangrijkste dingen is op school.

Ook vertel ik wat over het weer. Op dat moment was het bijna 26 graden. En vertel ik dat ongv. 10 dagen eerder nog sneeuw naar beneden kwam en bleef liggen.

Ook vertel ik in het kort dat ik geopereerd moet worden aan mijn buik en vraag ik om gebed dat de artsen goed werk kunnen verrichten en dat ik goed mag genezen. en dat ik verder op God vertrouw en dat Hij voor mij zorgt.
Dit wegens het feit dat ze de brief pas krijgen als ik dan allang geopereerd ben.
Verder geef ik geen details, daar vind ik ze te jong voor. Maar omdat het wel een deel uitmaakt van mijn leven heb ik het ze wel verteld.

Verder sluit ik de brieven af met een cadeautje!
Een snailmail-vriendin kan heel mooi letteren. En zij heeft heel mooi de namen van Miria, Yaniriscede en Jose geschreven. Deze heb ik dus mee gestuurd.
Helaas kreeg ik pas later bericht over Francezelle, en heb ik er geen voor haar.

IMG_1103

Ik hoop dat ze er blij mee zijn! Het zal wel even duren, maar als het zover is laat ik weten wat ze er van vonden!

Wel kreeg ik vrijdag al een brief van Francezelle uit de Fillipijnen via USA, weliswaar een vooruit geschreven brief die weinig persoonlijk is.
Maar wat heeft ze een mooi handschrift! Ik kijk al uit naar haar volgende brief!

IMG_1106Gelijk heb ik haar mijn tweede brief als antwoordt gestuurd.
Die enigzins vergelijkbaar is als van de andere 3 kiddos. Verschil is wel dat deze met de computer gaan en bij de USA heb je dus minder ruimte!

Ook heb ik op een fb-pagina in het Engels met medeschrijvers contact en daar kwam ik 2 mooie verhalen tegen.

Deze deel ik ook hier. Maar het verhaal van een ‘A New Heart’ Heb ik via de computer naar al mijn kiddos gestuurd, als extraatje, want via de pc komen ze veel sneller aan!

‘A New Heart’
Here is a cute story/poem about having love for others in our hearts.

One day a young man was standing in the middle of town proclaiming he had the most beautiful heart in the whole valley. A large crowd gathered and they all admired his heart for it was perfect. There was not a mark or a flaw in it. Yes, they all agreed it truly was the most beautiful heart they had ever seen. The young man was very proud and boasted loudly about his beautiful heart. Suddenly, an old man appeared at the front of the crowd and aid, “Why your heart is not nearly as beautiful as mine.” The crowd and the young man looked at the old man’s heart. It was beating strongly, but full of scars, it had places where pieces had been removed and other pieces put in, but they didn’t fit quite right and there were several jagged edges. In fact, in some places there were deep gouges where whole pieces were missing. 
The people stared — “How can he say his heart is more beautiful,” they thought? The young man looked at the old man’s heart and saw its state and laughed. “You must be joking,” he said. “Compare your heart with mine, mine is perfect and yours is a mess of scars and tears.” “Yes,” said the old man, “yours is perfect looking but I would never trade with you. You see, every scar represents a person to whom I have given my love — I tear out a piece of my heart and give it to them, and often they give me a piece of their heart which fits into the empty place in my heart, but because the pieces aren’t exact, I have some rough edges, which I cherish, because they remind me of the love we shared. Sometimes I have given pieces of my heart away, and the other person hasn’t returned a piece of his heart to me.
These are the empty gouges —giving love is taking a chance. Although these gouges are painful, they stay open, reminding me of the love I have for these people too, and I hope someday they may return and fill the space I have waiting. So now do you see what true beauty really is? The young man stood silently with tears running down his cheeks. He walked up to the old man, reached into his perfect young and most beautiful heart, and ripped a piece out. He offered it to the old man with trembling hands. The old man took his offering, placed it in his heart and then took a piece from his old scarred heart and placed it in the wound in the young man’s heart. It fit, but not perfectly, as there were some jagged edges. The young man looked at his heart, not perfect anymore but more beautiful than ever, since love from the old man’s heart flowed into his.

They embraced and walked away side by side saying “Only God” can make a Beautiful Heart!

Psalm 51:10
Create in me a clean heart, O God, and renew a right spirit within me.

Ezekiel 36:26
And I will give you a new heart, and a new spirit I will put within you. And I will remove the heart of stone from your flesh and give you a heart of flesh.

en

‘Quilt’

As I faced my Maker at the last Judgment, I knelt before the Lord along with the other souls. Before each of us laid our lives, like the squares of a quilt, in many piles.
An Angel sat before each of us sewing our quilt squares together into a tapestry that was our life.

But as my Angel took each piece of cloth off the pile, I noticed how ragged and empty each of my squares were. They were filled with giant holes! Each square was labeled with a part of my life that had been difficult, the challenges and temptations I was faced with in everyday life. I saw hardships that I had endured, (which were the largest holes of all).
I glanced around me. Nobody else had such squares. Others had a tiny hole here and there, other tapestries were filled with rich color and the bright hues of worldly fortune.

I gazed upon my own life and was disheartened. My Angel was sewing the ragged pieces of cloth together,Indian Quilts threadbare and empty, like binding air. Finally the time came when each life was to be displayed, held up to the light and the scrutiny of truth. The others rose each in turn, holding up their tapestries. So filled their lives had been.

My Angel looked upon me, and nodded for me to rise. My gaze dropped to the ground in shame. I hadn’t had all the earthly fortunes. I had love in my life, and laughter. But there had also been trials of illness, death, and false accusations that took from me my world as I knew it. I had to start over many times. I often struggled with the temptation to quit, only to somehow muster the strength to pick up and begin again. I had spent many nights on my knees in prayer, asking for help and guidance in my life. I had often been held up to ridicule, which I endured painfully; each time offering it up to the Father, in hopes that I would not melt within my skin beneath the judgmental gaze of those who unfairly judged me. And now, I had to face the truth. My life was what it was, and I had to accept it for what it had been.

I rose and slowly lifted the combined squares of my life to the light. An awe-filled gasp filled the air. I gazed around at the others who stared at me with eyes wide. Then, I looked upon the tapestry before me. Light flooded through the many holes, creating an image.
The face of Christ.

Then our Lord stood before me, with warmth and love in His eyes. He said,
“Every time you gave over your life to Me, it became My life, My hardships, and My struggles. Each point of light in your life is when you stepped aside and let Me shine through, until there was more of Me than there was of you.
”Welcome Home My Child”
May all our quilts be threadbare and worn, allowing Christ to shine through.

Beide vind ik erg mooi. En het is weer eens wat anders om hen/haar/hem te sturen. En vooral als je een keer erg krap in de tijd zit, kan je dit snel via internet brief schrijven naar het toe sturen.

Zo dat was weer even een post over mijn kiddos, het brieven schrijven en wat er in staat. Voel je vrij om de verhalen over te nemen, dat mocht ik ook. En neem je profijt er van!

Liefs,

Anja

Dit was het; Verzamelbericht

Hallo Luitjes!

Het is al weer even geleden, en eerlijk gezegd, had ik gewoon even geen zin om te schrijven. Er waren genoeg dingen te vertellen. Maar had geen zin om te gaan zitten en hiermee aan de slag te gaan. Maar ik zal voor jullie een chronologisch(poging tot dan) verslag geven van de afgelopen dagen.

Afgelopen vrijdag had ik mijn bloedonderzoek van half 8 tot 11:15
Dit naar aanleiding van verergering van mijn PCOS. 1 van mijn Cystes is dus nu bijna 5cm en veroorzaakt helse pijnen. De gynaecoloog hier, nam gelijk verdere actie. Verfrissend, na het gezeur in NL en het er veroorzaakte dat ik het hier lang uitstelde.
Nouja, in het kort. in de 2e week van april hoor ik of ik eventueel onder het mes moet.
Uitslag van het bloed onderzoek komt as maandag. Spannend dus.
Maar dat was vrijdag. De 4 geplande prikken werden er 7 omdat ze er bij de laatste keer mijn aders niet echt meer te pakken kregen. Die middag en de volgdende dag had ik dus hele mooie bontenblauwe en pijnlijke armen en pols…

Leuk met korte mouwen werken! Leek wel een junkie! Dat was dus zaterdag, na mijn werk ging ik boodschappen doen in de Edeka en daar zag ik een heel mooi plakkaat hangen!
Ze zoeken iemand voor Vollzeit! Perfect dacht ik! Want het hotel waar ik nu werk, is nagenoeg leeg geweest de laatste weken en dan heb ik enkel mijn loon van het tankstation. Het lukt, maar het is krap. En nouja. Die plakkaat heeft zo moeten zijn.
Die avond gezellig met behulp van Alex, mijn Duitse lebenslauf en brief opgezet. Opgezet, want we dwaalden ook regelmatig af…. ’t was zo gezellig dat we pas na half 12, richting deur gingen. en zelf toen, duurde het nog zeker een half uur. Op dat moment geen spijt. Maar oh wat had ik geen zin om op te staan toen mijn wekker om 04:45 ging.

De Zondag. Tja van half 6 tot 14:15 gewerkt. Toen heb ik mijn fiets opgeduikelt in mijn garage. Pogingen gedaan om mijn fietsbanden op te pompen, wat niet lukte. Dus het opgegeven en heerlijk boven uitgerust en mijn vader ff lastig gevallen of hij nog een tip wist. Toch maar weer naar beneden. Kon het toch niet uitstaan dat het niet lukte en tadaa!!! Het lukte nu wel! Heerlijk een rondje dorp gefietst, bij Rosa langsgeweest en een ijsje gescoord bij de italianen en onderweg naar huis opgesmikkelt. Was zo lekker lente weer!
Nog wat gelezen, en toen weer op de fiets richting werk gegaan.
Want er was ziekte en niemand! NIEMAND! was beschikbaar en kon ook de hut afsluiten. Dus om 14:00 werd ik afgelost door Sophia, en om 19:00 loste ik haar weer af. Om half 11, was ik klaar en ben ik lekker naar huis gefietst. ‘this dan wel weer fris, maar wel lekker!
Al met al vond ik zondag een productief dagje, want ik heb ook mijn achterlamp van mijn fiets nog gerepareerd! Girlpower on!

Maandag heerlijk vrij! Maar weer lekker weer dus ben ik naar beneden getogen, Ben ik eerst naar Ruhpolding naar de fotograaf gereden voor foto’s. Daarna weer thuis heb ik mijn auto, die nog in verhuismodus was, leeg gegooid, stofgezogen, mijn achterbank weer in elkaar gezet.
Daarna ben ik alle kartonnen dozen die leeg stonden, plat als een duppie gemaakt en in de auto gegooid zodat ik die de volgende dag weg kon brengen. Dat scheelt een hoop ruimte!
Ook heb ik mijn oude kledingkast die daar nu staat een deel ingeruimd. Het is nog niet perfect. Maar al een stuk netter en dat alles op de lekkere klanken van Steller Kart en Jan Smit!

Toen had ik het wel gezien en heb ik lekker een paar boeken uitgelezen!

En toen brak vandaag de dag aan! Jup, alweer dinsdag!
Vandaag heb ik lekker uitgeslapen, mijn Bewerbung afgeschreven en weggebracht.
Check het resultaat! Er zitten trouwens best nog veel verschillen tussen een Nederlandse en een Duitse CV. Onder andere is het heel normaal dat er een foto bij zit.
Afwachten maar!

11041413_952060831495445_1364789178_n 11050985_952060841495444_1749968199_n

Met het wegbrengen heb ik gelijk al het karton en papier ook weggebracht. En zo ging ook deze dinsdag weer voorbij.

Maar, hij is nog niet helemaal voorbij, nog 3 uurtjes, ik bedenk me net dat ik vorige week foto’s heb gemaakt.
Jup, foto’s en ik denk dat jullie die graag zouden willen zien! Want mijn verhuurder had nu tijd (er was ziekte op zijn werk dus hij moest extra werken). Dus Kristie hangt nu eindelijk aan de wand. En nog 2 andere dingen heeft hij nog opgehangen.

Dus dit hebben we gedaan, daarna heb de laatste dingen opgeruimd en de foto’s gemaakt voor jullie. En toen trad ‘ik heb geen zin om te typen’- dagen aan.

Maar ik was jullie echt niet vergeten hoor, nieuwsgierige aagjes!

De Woonkamer
De Woonkamer
De Slaapkamer
De Slaapkamer
De Badkamer
De Badkamer

En nee, ik heb niet alles gefotografeerd. O.a. de gang niet. De trappenhal niet, het gedeelde van de keuken en de keukentafel. en ook de garage niet.
Die zien jullie wel een keer later, want ik wil eerst de tafel heel mooi opgaan knappen!
Sommige hebben al een vermoeden waar het omgaat, diegenen, bedankt voor jullie hulp, ze zijn prachtig. Het resultaat komt hier vanzelf voorbij!

Hebben jullie dan ook iets te bekoekeloeren.

Tja, ik geloof dat ik alles wel in dit bericht heb verzamelt…

Dus tot volgende week luitjes!

Liefs Anja

Welkom Jose!

Hallo Lieve Luitjes!

Een paar dagen terug mocht ik Jose uit Peru verwelkomen in mijn familie!
Ja in mijn familie. Want ze zijn welkom en geliefd!
Eerder kwamen Miria uit Uganda voorbij en een klein jaartje later Yaniriscede uit de Dominicaanse Republiek bij.
Beide meiden van nu 11 jaar oud.
Jose en Yaniriscede zijn schrijfkinderen!

Jose is van 2000 en heeft al een tijdje een sponsor, maar die schreef eigenlijk nooit. Helaas. Maar gelukkig heeft diegene dit aangegeven en aan Compassion gevraagd om een schrijfsponsor te zoeken. En ik ben de gelukkige geworden!

Jose woont bij zijn vader en moeder en heeft drie zussen, die niet naar het Compassion-project gaan.
Zijn taken zijn schoonmaken en boodschappen doen.
Hij zit in de 2e klas van de middelbare school en zijn beste vak is Wiskunde( hoe toevallig, dat was de mijne ook)

Hij houd van verstoppertje spelen en groepsspelletjes.

Ik kijk er zo naar uit om met hem te kunnen schrijven! Spannend omdat het de eerste jongen waar mee ik mag schrijven, maar dat komt vast goed!

Jose
Liefs Anja

Goede voornemens. Heb jij ze?

Hebben jullie goede voornemens voor 2015?
th
Minder roken, meer sporten, minder iets of juist meer van iets.

(Zelf doe ik niet echt aan goede voornemens voor in het nieuwe jaar, ook niet aan slechte. 😛 Ik doe wat ik doe, en neem me dat niet speciaal voor in het begin van het nieuwe jaar.)

Meer brieven schrijven? of juist regelmatiger schrijven? Of misschien met meer inhoud, of juist meer persoonlijker.

Foto van VierVandaag.nl
Foto van VierVandaag.nl — klik op de foto voor hoe en wat!

Deel bijvoorbeeld goede voornemens met je sponsor/schrijf kindje!

De redenen:
1. je hebt een onderwerp, 2. je kan dan vragen wat zij doen in de start van het nieuwe jaar. 3. Als je kindje oud genoeg is om zelf te schrijven en er aan denkt, vragen ze hoe het gaat met de goede voornemens in een volgende brief= een kleine reminder.
4. én de belangrijkste reden; er gaat een brief naar je kindje!

Veel plezier met schrijven!

Ps, Schrijven of een kaartje naar iemand anders die je kent is natuurlijk ook extra leuk! Want wat is leuker een rekening ontvangen of een een echte brief/ kaartje!

En je hoeft het ei van Collombus echt niet opnieuw zelf uit te vinden!
Genoeg op internet te vinden, of klik hier op de foto’s, en koop een leuk kaartje in een winkel. (HEMA, Supermarkten, leuke kleine winkeltjes bij jou in de buurt(steun je hen ook nog eens!)
Of kijk gewoon is eens in je eigen kast, misschien heb je daar nog kaarten liggen. Of heb je nog zoveel leuke dingen liggen die je kan (her)gebruiken!

Foto van VierVandaag.nl
Foto van VierVandaag.nl — Klik op de foto om te kijken hoe je het maakt!

Ik zou het wel weten!

Liefs,

Anja