Ik leerde Marijke Vos haar naam kennen door een Q&A, toen kwam ik haar e-book over schrijf je eigen feelgood tegen. En in dat boek schreef ze zo fijn en kwam ik ook stukjes uit haar boeken tegen. Ik was zoals ze zeggen; hooked. Ik liet een boek liggen, om hier in te beginnen. Ik wisselde af met het luisterboek, want dan kon ik lekker verder met lezen onder het autorijden!
De flaptekst:
Als Jennifer haar steenrijke verloofde Terence bij het altaar van hun miljoenenbruiloft laat staan, beseft ze ook wel dat ze daarmee een tikkeltje aan de late kant is. Maar soms realiseer je je pas op het allerlaatste moment wat het beste voor je is, toch? Jennifer neemt een impulsieve beslissing en ruilt haar peperdure jurk in voor een vliegticket. Met de hulp van haar ietwat criminele en losgeslagen zus slaat ze op de vlucht naar Rainbow Lake, Canada. Daar woont haar geliefde oom Charlie, en Jennifer hoopt bij hem op adem te komen. Maar eenmaal in Canada aangekomen, loopt alles toch net ietsje anders… Gelukkig krijgt ze hulp van de knappe sheriff Branson. Maar zal Terence haar laten gaan?
Mijn mening: Feelgood van eigen bodem met een vleugje buitenland! Jep dat is het, maar er is meer te zeggen. Allereerst vind ik de cover erg mooi. Niet heel erg bijpassend, maar hij is sfeervol en tja mooi. Dus voor mij in orde.
Het verhaal begint vlot. Dit hoorde ik in het luisterboek en ik moest even wennen aan de stem. Maar diegene die het voorleest doet het erg goed. Het luistert en leest ook vlot. Hoewel ik het verhaal leuk vind en oom Charlie is origineel. Maar op een gegeven moment merkte ik, er gebeurd heel veel. Maar er is in verhouding weinig karaktervorming en diepgang op bepaalde dingen. Bijv de beginnende gevoelens voor Branson, dat had wel iets dieper gemogen. De voorlezende stem voor Branson is trouwens perfect! Doet ze erg goed met veranderend timbre in haar stem. Iets waar het tweede deel van het verhaal op gebaseerd is neemt de voorhand en voor een feelgood is het ok qua spanning. Voor een thriller erg magertjes. Wat mij vooral stoorde, ze doet iets wat ze beloofd had niet te doen. Dat word helemaal aan het einde niet meer benoemd! Ook vond ik het einde in verhouding erg abrupt. Het artikel aan het einde was trouwens wel weer een leuke touch.
Btw zonder te veel te verklappen, ik vind het fijn dat de auteur laat merken van de regels op de hoogte te zijn. Het was maar één zin, maar het zorgde ervoor dat ik het verhaal toch geloofwaardig vond.
Wat mij erg opviel is, dat ik de ik-vorm erg goed uitgevoerd vond worden. Ik kon mij heel goed inleven in Jenny en haar gevoelens voor oom Charlie. Daarom viel het ook op dat het op andere vlakken dus achter bleef voor mijn gevoel.
En nog op een hele persoonlijke nooit. Jenny is blijkbaar familie!? Mag ik ook komen oom Charles?
ER IS OOK EEN VIDEORECENSIE!!
Origineel geschreven door Anja de Rijk op 09-02-2022
Deze recensie mag niet zomaar overgenomen worden. Geef een berichtje en vermeld mijn naam.
Je kan ‘Van Chanel naar flanel’ bij je lokale boekwinkel of bij bol.com bestellen.
*** Persoonlijke opmerking***
Bloggen doe ik nu al jaren, sinds ik in Duitsland woon. Dat, samen met mijn dyslexie, zorgt ervoor dat ik schrijf- en grammaticale fouten maak. Ik ben mij bewust dat ik deze soms nog steeds overzie als ik mijn tekst nog eens nalees.
Het is helaas voor mij niet te betalen om iemand dat te laten corrigeren. Ik beloof jullie dat ik mijn best doe, en het belangrijkste is voor mij vooral boekenliefde met jullie te delen!***