Onder de sterren van Montpellier – Marina Folkers

Montpellier
Ik ben geloof ik in een Marina Folkers status of zo. Bestaat dat? Ieder geval na het lezen van Faye en Sean wilde ik meer. Ik wilde weten of dit een toevalstreffer was, of dat Marina echt talent heeft. Ik las als tweede boek van haar, haar derde uitgegeven boek ‘Onder de sterren van Montepellier’

De flaptekst:
Cleo wil het liefst ver weg van de roddels die haar achtervolgen. De kans om een paar maanden naar Zuid-Frankrijk te gaan, grijpt ze dan ook met twee handen aan. Ondanks haar verlangen om onzichtbaar te blijven, is een ontmoeting met de aantrekkelijke Luc onvermijdelijk: deze Fransman woont pal naast het huis waar Cleo verblijft. Ze voelt zich op haar gemak bij hem en geeft zich steeds meer bloot. Maar is haar vertrouwen in hem wel terecht? Luc, die eigenlijk niet zit te wachten op gezelschap, schiet Cleo in nood steeds te hulp. Hiermee slaat hij een weg in die hem voor belangrijke keuzes stelt. Wat moet hij wanneer hij beseft dat hij bij Cleo geen kans zal maken als ze erachter komt wie hij daadwerkelijk is?

Mijn mening:
‘Onder de sterren van Montpellier’ is een ander boek dan het debuut van Marina Folkers. Maar met dit boek is het duidelijk voor mij wat haar stijl is. Want dit is haar derde boek. Op moment van schrijven heb ik ook het tweede boek van haar als derde gelezen. 😛 En ja ik vind haar stijl erg plezierig. Het is een mix van zoveel dingen!
Het is overduidelijk feelgood, niet te zwaar ook al komt er echt wel wat zware dingen aan bod. Het maakt een onderdeel uit, maar niet alles draait erom. De karakters Cleo en Luc zijn leuk, en je kan goed in ze inleven. Ik vind Cleo echt super leuk en ze is herkenbaar. En dat is het punt, hoewel het in het buitenland afspeelt en er een knappe en waarschijnlijk rijke man bij betrokken is. Alles is zo herkenbaar, niemand is perfect, iedereen leert door het leven en je blijft altijd leren. Soms heb ik het idee dat boeken en hoofdpersonen zo vaak t zelfde zijn. Klein, charmant, slank, sierlijk etc etc. Niet dat Marina’s scheppingen dat niet zijn, maar ze zijn menselijker. Zoals Cleo 9 van de 10 keer haar slippers vergeet. Of bij Faye, haar litteken en haar onhandigheid. Of de oma van Cleo, de perfecte oma!
Verder heeft ze in ‘Onder de sterren van Montpellier’ het voor elkaar gekregen dat ik misschien toch een x naar Frankrijk wil. Sorry het land trok mij nooit aan… Maar hoe Marina de berg scene heeft geschreven, of de verschillende scenes bij t zwembad. Ik had het gevoel ik was erbij en ik zag het, ik kon het mee beleven. Ik beleefde de natuur en de dorpjes, ik wilde zelf in het winkeltje kijken! Ook vind ik leuk dat ze andere personen van eerdere verhalen nog even om het hoekje komen 😀 Ook vind ik de sketch die genoemd word in het boek leuk. Hoewel ik geprobeerd heb hem te vinden, maar geen idee heb of ik de juiste heb gevonden, want ik spreek bijna geen woord Frans. Ik vind het leuk dat het een paar keer later nog eens opduikt in het verhaal. Het past erbij omdat het in Frankrijk afspeelt, maar het houd het verhaal nog meer bij elkaar, beetje als alle lagen van een ui. Heel charmante vergelijking ik weet het 😛
Nu vraag je misschien af, niks negatief op dit boek aan te merken? Ja misschien toch wel. Het is niet Faye en Sean. Ik heb echt genoten en ik vind Cleo en Luc echt leuk, maar ik ben niet verliefd op ze geworden…

Origineel geschreven door Anja de Rijk op 08-04-2021
Deze recensie mag niet zomaar overgenomen worden. Geef een berichtje en vermeld mijn naam.

Je kan dit boek bij je lokale boekhandel of bij bol.com bestellen.

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.