Phobos⁴ – Victor Dixen*

Phobos
Phobos¹ las ik jaren terug. Het was anders en ik heb het graag gelezen maar de delen die zouden volgen had ik niet gelezen en ergens had ik ook mee gekregen dat niet alles vertaald zou worden. Ik vergat de serie eigenlijk. Tot September 2020. Jen Minkman gooide een balletje op, een balletje dat resulteerde dat het vierde deel van Phobos toch WEL zou worden uitgegeven, en wel door DVP! 😀 Toen de pre-order kwam heb ik het besteld. Toen kwam de oproep voor het recenseren en hoewel het boek dus nog bij mijn ouders ligt wilde ik wel mee doen! Dus hoewel ik een papieren exemplaar heb, heb ik nu de digitale versie gelezen. Geen idee of het dan bij een recensie-exemplaar hoort, ik heb voor de zekerheid maar een sterretje bij de titel gezet. Toen kwam dus Juli eraan en ik had netjes gepland deel één te herlezen, deel twee en drie te gaan lezen. Maar pfiew. Ik was dus even vergeten hoe dik deze boeken zijn! Maar ik heb het gered hoor. Hoewel alle delen een recensie waard zijn, is het geen tijd overgebleven om dit voor dit vierde deel van Phobos voor elkaar te krijgen. Ik hoop dat jullie mij dit vergeven en snappen dat ik het nu enkel bij de recensie van Phobos⁴  houd. Klaar met mijn geleuter voor nu, we gaan nu over naar de recensie.

De flaptekst:
Lancering van de online kanalen van de pioniers over 3 seconden… 2 seconden… 1 seconde… Ze hebben moeite om hun weg opnieuw te vinden. Ze zijn de laatste overlevenden van het Genesisprogramma. Nadat ze een woestijn vol eenzaamheid doorkruisten, worden ze nu overspoeld door een wervelvind aan media-aandacht. Zij heeft moeite om op adem te komen. In de ban van vragen zonder antwoord weigert Léonor elke vorm van lof en negeert ze alle camera’s. Is het gevaar op de blauwe planeet echt voorgoed geweken? Zijn de geheimen die hen achtervolgden op de rode planeet begraven? Wat als alles nu eens opnieuw veranderde in het hele zonnestelsel? Hun angst laat hen balanceren op het randje van verstikking; het blijft te vroeg om opgelucht adem te halen.

Victor Dixen, die al twee keer de ‘Grand Prix de l’Imaginaire’ won, is terug met het laatste deel in deze internationale bestsellersaga die je de adem beneemt.

Mijn mening:
Zoals ik al verklapte, het is geen dun boekje, al voelt het dan niet zo zwaar als je het leest op een e-reader en valt het ook niet echt op. Maar het telt dus 450 bladzijdes. Maar het is heerlijk een boek te lezen die niet zo uit is! Ik heb echt elk moment dat ik had(tussen werk enz) gelezen en ik heb er toch bijna twee dagen over gedaan. En voor mij is dat lang ja.
Het verhaal gaat verder waar het gestopt is in de eerdere delen, er is hier en daar terugblik, echt heel goed gedoseerd. Het verhaal is, ja hoe moet ik dat beschrijven, anders. Ja het gaat weer over een meisje dat de wereld moet redden/redt. Ja er is een driehoeksverhouding. Maar het is gewoon anders dan alles wat ik tot nu toe in dit genre heb gelezen! Er zijn genoeg verrassende wendingen, dingen die ik niet aan zie komen. En eerlijk, ik was zo diep in het verhaal dat ik ook niet echt vaak aan het nadenken was, van wat komt er nu. Nee ik beleefde het verhaal echt. Sommige dingen over Serena kon ik wel voorspellen, in de eerdere boeken, maar ook in dit deel van Phobos.
Maar het was niet ergerlijk want je deed die ontdekkingen tegelijk met Léonor. De socialmedia is heel erg echt. Helaas. Wel leuk is de details die daarin verwerkt zijn, wie heeft Victor ook ontdekt?
Is alles positief? Nee, hier en daar is Victor een beetje langdradig en hadden een paar beschrijvingen van plaatsen enz gekort kunnen worden en dat had het verhaal iets meer vlotheid gegeven.
Al met al ben ik héél erg blij dat het vierde deel nu in het Nederlands is uitgegeven, want het was echt een verhaal dat mijn verbeelding te boven ging. Mars! Het idee om daar te leven. Het gaat mijn pet te boven en dan de fantasie van Victor die daar zo’n mooi verhaal omspint is echt geweldig. Dikke Chapeau! Om er toch maar iets van Frans in te gooien 😀 Het einde is eigenlijk nog open, maar ook dermate gedaan, dat ik er heel tevreden mee kan zijn als het dus niet verder gaat. Nu kan ik verder dromen, én ergens weet ik niet of ik er wel wil dat er misschien een vijfde boek komt. Want nu kan ik hopen dat alles goed gaat en dat ze gelukkig daarboven zijn.
De cover vind ik tof, maar dat vind ik van alle delen en die zijn alle gelijk vanuit de Franse covers. Enigste waar ik nog op hoop, stiekum dat Phobos Orgines ook ooit vertaald word.

‘Phobos⁴’ hoort bij een blogtour! Alle eerdere recensies kan je hier vinden!

Phobos
Origineel geschreven door Anja de Rijk op 09-07-2021
Deze recensie mag niet zomaar overgenomen worden. Geef een berichtje en vermeld mijn naam.

Je kan ‘Phobos⁴ ‘ bij je lokale boekhandel of bij bol.com bestellen.

*** Persoonlijke opmerking***
Bloggen doe ik nu al jaren, sinds ik in Duitsland woon. Dat, samen met mijn dyslexie, zorgt ervoor dat ik schrijf- en grammaticale fouten maak. Ik ben mij bewust dat ik deze soms nog steeds overzie als ik mijn tekst nog eens nalees.
Het is helaas voor mij niet te betalen om iemand dat te laten corrigeren. Ik beloof jullie dat ik mijn best doe, en het belangrijkste is voor mij vooral boekenliefde met jullie te delen!***

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.