Zo dit was het kortste baantje wat ik ooit heb gehad. Punt.

Ruth was hier net. En het schijnt dat Jimmy er zoveel problemen mee heeft dat ik er ben, dat ze hebben besloten dat het beter is als ik niet langer bij hun blijf.

Het bleek dat hij het gewoon niet fijn vindt als iemand anders hem ophaalt van KinderGarten. Enz. Of wel ik denk dat het een mama’s kindje is en daar kan ik wel meer over zeggen. Maar er verder er iets aan veranderen kan ik toch niet.

Of wel, heel handig, dat op zaterdagavond te horen te krijgen, en al weten dat je maandag uit het appartement moet, omdat die weer door vakantiegangers is gehuurd.

Of wel heel hard zoeken naar andere slaapruimte, en dan op zoek naar een ander baantje.
Ruth gaat nog wat voor mij bellen, en ik ga naar de makelaarssite, waar ik had rondgesnuffeld, om toch maar een bezichtiging aan te vragen.

Nog wel een beetje lastig omdat ik deze weken wou gebruiken om aan mijn Duits te sleutelen, en dat nu niet kan en dus nog niet proper Duits spreek voor een echt intelligent baantje.

Pffw, dit had ik even echt niet verwacht.
Voor het idee had ik toch al, na de zomer wil ik wat anders, maar dit gaat me toch wel iets te rap!

Gelukkig help Ruth wel met zoeken naar iets anders en krijg ik gegevens van de stamtafel, voor en door alle Hollanders hier. Zodat ik via daar ook wat kan proberen.

Ik geef nog niet op, nooit geschoten is altijd mis. En daarbij, ik ben gekomen met lege handen, en zo kan ik ook weer terug!

Maar bid of duim toch maar voor mij!

Liefs Anja