Sinds een klein poosje zijn er 3 sites, die je laten nadenken over hoe je altijd hebt gedacht.

Jep, nadenken over hoe je altijd hebt gedacht.
Onder andere deze site : http://journalistklomp.com. en dan denk je ‘hé, een journalist die je laat denken?’ Jep
Deze man, journalist die laat zien hoe hij zijn werk doet, hoe dat werk soms teniet wordt gedaan. Hoe hij over dingen denkt en soms gewoon de feiten schetst. bijv. zelfde feiten, maar een ander sausje. Of waarom een dader een bepaalde straf krijgt.
En vooral dat men hun mening laat blijken over iets, waar ze zich zeker mee mogen bemoeien, maar dat ze niet weten waar de klepel hangt, laat staan dat ze de bel kunnen vinden. En nee, dat ligt niet volledig aan de lezer, nee, sommige, zorgvuldig overwogen woorden worden opgesteld door de journalist, waar vaak de helft van verdwijnt. Net die woorden die het uitleggen waarom de dader/verdachte die straf krijgt. Er blijven een paar harde feiten over. Niemand die de rest weet, tenzij ze bij de rechtszaak zijn geweest.
Logisch dat velen dan over een straf vallen. Ik vond sommige post verhelderend. Ze lieten een nieuw beeld zien. Toch ben ik het niet altijd met hem eens. Maar gelukkig hoeft dat ook niet. Deze man spreekt weinig over liquidaties en soortgelijk. en als ik daar aan denk, dan zal het me een zorg zijn wat een dader/verdachte heeft meegemaakt enz. Wat voor Nuances er zijn.

Hij schrijft over hoe hij denkt over het rechtssysteem.  Over hoe moet een rechter iemand beoordelen, op een dossier dat is gemaakt door het OM, om te bewijzen dat hij fout is. Hoe moet zo’n dossier laten zien, als er niks instaat, over dat hij, de verdachte misschien ook wel niks fout heeft gedaan. Dat dat niet klopt. Wat hij vind over spreekrecht van slachtoffers in een rechtszaal. En dat het woord slachtoffers al zegt dat de verdachte al een dader is voordat de rechter heeft geoordeeld, voordat iemand zijn mond heeft opengedaan en heeft gesproken.
Die 2 delen klinken mij dan heel logisch. Maar ook over het werk, het wel of niet juiste aanvaarding van beroepsrisico’s  en de fouten van politie.  Ook die benoemt hij. Maar toch ben ik blij dat het een ander deel van de wereld heeft geopenbaard. Een wereld waar je niet over nadenkt, tenzij je verontwaardigd bent over een klein stukje tekst in de krant. een stukje tekst die de wereld van het drama niet laat zien. Een verdachte is niet altijd de dader, soms is het slachtoffer de dader. En vanuit daar wordt gekeken naar het handelen van de mensen in het drama.
Ik raad je aan om te lezen, ik vind zijn schrijfstijl vlot en fijn om te lezen. Maar ook vond ik het onderwerp interessant, dus dat speelt ook mee. Voor alle dingen die ik hier beschrijf heb ik ondertussen wel 76 pagina’s gelezen, dus over sommige dingen die ik hier beschrijf moet je ff zoeken, voor je het gevonden hebt 😛

Bij de volgende sites spreken de namen voor zich. Vooral de eerste, laat een kijkje in een wereld zien, die anders verborgen blijft. waar je niet beseft dat er een keerzijde is. Iedereen die in Westerbork, het kamp, is geweest weet dat er nog een stuk spoor ligt. Met een muur ervoor/erachter. Geen grote muur, maar groot genoeg, zodat je op je tenen moet gaan staan om iets te kunnen zien, de rest blijft verborgen, maar het is er wel. Iets wat je niet kan zien, blijft wel bestaan en soms ook gebeuren.

Ook deze man, Piet, heeft een fijne schrijfstijl die je meeneemt naar zijn werk. Het werk dat hij doet, waar wij van verwachten dat ze altijd voor ons klaar staan als wij ze nodig hebben. Maar toch onze vijanden blijven omdat ze op onze vingers tikken(lees: Bekeuringen geven) voor dingen die we zelf fout doen, of het nou wel of niet door onze eigen schuld is gekomen.
http://politieverhalen.blogspot.nl/

en de 2e www.onzehulpverleners.nl (mogelijk doet deze link het niet meer)   Bij deze zijn er verschillende mensen die schrijven, uit verschillende perspectieven.
In/op deze blogs schrijven ze over hun werk, waarom, het hoe. En ook hoe zij denken. Want dat laten de blog toch eigenlijk toch ook zien. Het blijven ook mensen, met dezelfde emoties, als ieder van ons, in zo’n apenpakkie.

Dus dit zijn 3 sites, allen zijn trouwens in het nieuws geweest, mochten ze bekend voorkomen. Die mij lieten na denken over hoe ik nadenk over bepaalde zaken. Dingen die ik nu anders zie dan voorheen.

Is het belangrijk? Weet niet, misschien, een beetje. Het IS veranderd. Dat is ieder geval nu wel zo veranderd dat ik er een blog over schrijf. Zo belangrijk voor mij dus. Bepaal maar voor jezelf, wat het voor jou is…..

Btw. Volgende blog zal, hoogstwaarschijnlijk 360 graden anders zijn 😛

Groetjes Anja