Het enige wat Melinda Monroe wil is weg. Weg uit Los Angeles, waar het leven druk is en gecompliceerd en alles haar herinnert aan Mark – haar overleden man. In een opwelling reageert ze op een advertentie waarin gevraagd wordt naar een verpleeg- en verloskundige voor Virgin River, een klein dorpje in Californië. Dit zou weleens precies de verandering kunnen zijn die ze nodig heeft! Helaas, het beloofde schattige huisje in idyllische omgeving blijkt een aftandse blokhut aan een modderweg te zijn, waar ze met haar stadse cabrio meteen in vast komt te zitten. En de plaatselijke arts die ze zou assisteren, doet ronduit vijandig tegen haar. Inpakken en wegwezen, denkt ze dus, maar een vondelingetje gooit roet in het eten. Eerst onderdak vinden voor de baby, besluit ze. En eerst misschien ook beter kennismaken met die knappe eigenaar van de plaatselijke bar? Het lijkt wel of er telkens weer dingen zijn die haar in Virgin River houden. Zou ze dan toch haar thuis gevonden hebben?
Komt uit op 14.10.2014!
Mijn mening:
Dit boek heb ik ter recensie ontvangen van Harlequin/NotJustAnyBook. Nog ruim voor het boek in de winkel ligt. Daar was ik heel blij mee, want het is een heerlijk boek. Daarnaast ook een prachtige uitgave. Blij verrast daarover, want het is prachtig vormgegeven, de kaft is een stuk steviger en het bevat meer bladzijdes!
Robyn Carr trekt je bij je oren mee in het verhaal. Heeft het verhaal je vast, dan liet het je niet meer los. Het is een boek waar je naar toe haast als je klaar bent met wat je echt moest doen. De rest laat je liggen.
De personen in dit boek zijn herkenbaar en menselijk. Het standaard held en weerloze vrouw zou je er bij kunnen denken. Maar niets is minder waar. Jack is een held. Maar Mel staat haar mannetje en Jack is soms als een mak lammetje in haar handen.
De verstandhouding van Mel en Doc is vermakelijk om te lezen, en tovert een glimlach op je gezicht bij het voorstellen dat je hem tegen zou komen.
Het is een romantisch verhaal, met gebeurtenissen die ook in het echte leven voorkomen. Je zou zeggen dat dat dan niet allemaal in zo’n rap tempo zou gaan. Maar ook in het echte leven gaan soms de gebeurtenissen als een stormram door je bestaan. Al zullen ze waarschijnlijk niet allemaal even spannend zijn als bij Mel en Jack.
Wat ik leuk vind is de kameraadschappelijkheid van het dorp, Jack en zijn vrienden.
Je voelt dat ze Mel in hun midden opnemen, tegelijkertijd voel je dat ook met jezelf gebeuren.
Wat is interessant is, vind ik zonder teveel van het verhaal te verklappen, het leven van soldaten/mariniers. Zonder dat er verschrikkelijke beelden worden geschetst, weet je hoe erg het is. En hoe sterk de mannen, die uitgezonden worden, moeten zijn. Ergens heb ik het gevoel dat Robyn iemand/mensen kent uit het leger. De gevoelens die ze oproept met haar beschrijvingen, zijn zo duidelijk, helder en echt.
Mel en haar baan, dingen die herkenbaar zijn en zeker kloppen. Ik heb ergens gelezen dat iemand vond dat er teveel baby’s werden geboren voor de grote van het dorp. Ik vind dit meevallen. Niet alle zwangere kwamen uit Virgin en bleven. Ook werd er een baby geboren zonder Mels bemoeienis én uit een andere stad. Maar omdat diegene een ‘collega’ is, werd het genoemd. Daarbij zijn er vaker ‘geboortegolven’.
Mel is allround. Maar wat ze zich kan veroorloven lijkt me weinig passend bij het beroep verpleegkunde. Hier in NL is verpleegkunde, vergeleken met de rest van de wereld, een goed betaalde baan. En hier kan men dit zich zeker niet veroorloven. Jammer. Het laat je even je wenkbrauwen optrekken van verbaasdheid. Wel kan het zijn dat ze door ouders etc. zo kan leven. Dit is enkel niet echt duidelijk dan.
Er blijven open lijntjes over, zonder dat je het gevoel hebt dat het een open einde is en dit is het eerste boek van Virgin River, en er volgen zo ongeveer nog 20.
Dat zegt veel. Personen die nu enkel zijn geïntroduceerd, komen vast en zeker nog weer eens voorbij.
Het nadeel van de flaptekst vind ik dat, het overkomt als een bouquet romannetje. Dit is erg jammer, want het verhaal is veel meer, dit is ook te zien aan het aantal bladzijdes!
Mijn algemene beeld van ‘Thuis in Virgin River’ is dat het heerlijk weg leest, je weg laat dromen uit het dagelijks leven. terwijl dat volop aanbod komt in het boek.
Kort gezegd. Robyn Carr heeft er een fan bij en de rest van haar boeken gaan zeker nog eens worden gelezen om te zien of die net zo goed zijn.
De serie “Virgin River’ komt ieder geval op mijn NTL-Lijst
Pluspunten:
* De emoties zijn herkenbaar
* Je voelt je thuis in het verhaal en het dorp. Ik zou er willen wonen.
* Het boek laat je uitkijken naar meer!
* Het uiterlijk van het boek!
Minpunten:
* Flaptekst vind ik teveel bouquet-achtig.
* De financiële kanten van Mel, vanuit haar beroep kloppen niet echt.
Aantal Sterren: Ik geef dit boek 5 Sterren (5/5).
Komt uit op 14.10.2014! Ren naar de winkel! Of klik hier —> 
Titel: Thuis in Virgin River
Auteur: Robyn Carr
Uitgeverij: Harlequin
Uitgave: 14 oktober 2014 — 382 blz.
Origineel geschreven door Anja de Rijk op 10-10-2014
Deze recensie mag niet zomaar overgenomen worden. Geef een berichtje!
Mooie recensie. Ik heb al eens een boek van Robyn Carr gelezen en dat zal zeker niet het laatste zijn. Dit boek wil ik ook wel graag lezen.
Beste Anja,
Graag wil ik reageren op je blog. Je schrijft dat het verhaal een op jou een positieve indruk achterlaat. Dat vind ik heel fijn. Bij liet het een wat mindere indruk achter, maar desalniettemin vond ik het een heerlijk niemendalletje. Een bouquetreeks- annex streekroman met meer bladzijden dan een standaard bouquetreeksroman.
Ik weet niet of je ooit een bouquetreeksboekje hebt gelezen, maar de standaard opzet van zo’n boekje bevat altijd de volgende elementen:
– een vrouw die wegvlucht uit haar verstikkende leven of van haar verdriet;
– een man die altijd ontzettend knap is, maar ook een stuk bagage heeft;
– de liefde waaraan één of geen van beide durft toe te geven;
– obstakels die overwonnen moeten worden;
– uiteindelijk krijgen ze elkaar;
– seks waarbij de vrouw na het klaarkomen “O, [naam van man]” uitroept.
Dit boek is een prototype bouquetreeksroman, met bijpassende kaft.
Het positieve van dit boek is dat er meerdere lijntjes lopen die echter niet worden afgerond. Dat vind ik er jammer aan.
Wat ik al eerder op het blog van Linda schreef, was dat ik het geduld van Jack hemeltergend vond. Hij wachtte en wachtte maar, stal af en toe een kusje of een wat langere tongzoen. De beschrijving van de tongzoenen (Zij opende haar lippen zij zoog op zijn tong) en de seks (langzaam drong hij bij haar binnen) zijn dusdanig clichématig, dat ik er niets aan vond. Ook deze beschrijvingen komen standaard voor in bouquetreeksromannetjes.
Mijns inziens is dit een prototype bouquetreeksroman, zij het dan wel met iets meer pagina’s dan de standaardlengte.
Hartelijke groet,
Martha
Hallo Martha,
Leuk dat je bent komen kijken en ik waardeer je reactie.
Zoals ik noemde het is MEER dan dat. Waarmee ik niet uitsluit dat er geen overeenkomsten zijn.
Ook de punten die je opnoemt, komen er wel in voor. Maar, en dat is waarom dat hij bij mij niet onder de bouquet/niemendalletjes komt is dat het verdriet enz. veel dieper wordt geschreven. Dieper dan in zo’n bouquetreeksboekje. die in overigens inderdaad ook lees als ik makkelijk wil lezen.
Een typische bouquet kaft vind ik het zeker niet. daar staan immers altijd stelletjes op, in een innige omhelzing.
Daarbij zijn er meerdere verhaallijnen. Ik weet dat die in volgende boeken verder gaan. Dus ik vind het niet jammer, voor mij betekend dat ik nog geen afscheid hoef te nemen van Virgin River. En inderdaad heb ik je opmerking over Jack’s geduld dus gelezen. Ik ken echte geduldige mannen in mijn omgeving.
Dus ik vind juist goed dat het niet weer zo standaard is. ‘ik zie je, ik wil je, ze duiken het bed in.’ Wat dus heel vaak in Bouquet voorkomt. en ook vreselijk cliché is.
Natuurlijk komen er clichés in voor, dat is bijna niet te voorkomen met alle boeken die over de hele wereld worden geschreven.
Ik ergerde me dus helemaal niet aan die beschrijvingen. Daarbij hoe wil je het anders beschrijven? Het wordt al snel plat. en dit is geen boek wat plat de stijl is. Óf het wordt saai en meer feitelijk. Zoals ‘Ze zoende elkaar. Ze tongden.’ Zelfde. leest lang niet zo prettig. of ‘Hij kwam binnen.’ Langzaam is meer een toestand. snel of langzaam. Weet jij een ander woord voor ‘drong’? Juist dit maakt het verhaal. en geen documentaire van ‘de daad’.
Dus ik snap dat het cliché is maar, kan jij diezelfde zinnen neerzetten met dezelfde info, de sfeer, maar met andere woorden?
Daarbij zou je de hele ‘daad’ in het boek cliché kunnen noemen, want in elke roman/boek komt het wel zowat voor….
Maar bij dit alles, zoveel mensen, zoveel meningen. En gelukkig maar, anders hadden maar een paar schrijvers de kans om boeken te verkopen.
Ik waardeer het dat je de moeite hebt genomen om mijn review te lezen en er op te reageren met jou mening! Hoop je terug te zien!
Groetjes Anja