Een update berichtje, Afgelopen dagen moest ik werken en tegelijkertijd verging ik van de pijn. De pijn zakt nu eindelijk weg en ik heb vanmiddag dat ook eindelijk weer wat kunnen slapen na 3 nachten dat niet te kunnen. En ik wordt her ook niet vrolijker van, Sorry!

Ook had ik vandaag de uitslag van mijn bloedonderzoek. Mijn hemel, wat werd ik meer en meer nerveus  toen de tijd daar kwam.

En ik ga het hier gewoon vertellen, maar heb wel een verzoek. Ik wil er best over praten als ik in NL ben deze week en volgende week.
Maar ik ga niet in discussie over de oorzaak. Die is duidelijk en vastgesteld door de artsen hier.

Vanavond kreeg ik dus de uitslag en die meld. Insuline-Resistent. Nee het is geen diabetes, maar onbehandeld kan het daar wel op uitkomen.
Mijn lichaam heeft een defect. Het heet PCOS, daar komt ook de Insuline-resistentie vandaan. En dat is nog een extra defect. Mijn alvleesklier maakt eigenlijk te veel insuline.

Het feit dat ongezond eten, weinig bewegen enz hebben hier zeker invloed op.
Maar in mijn geval is het zo dat, ook al beweeg ik, al eet ik gezond, dat veranderd niks.
Het defect bij mij wordt daardoor niet opgeheven.
Vandaag moest ik dan weer bloedprikken en als goed is krijg ik dan morgen groen licht en kan ik met medicatie beginnen. Die dit dus kunstmatig moeten gaan veranderen.
Bij deze medicatie kan ik in het begin last krijgen van bijverschijnselen, dus als ik morgen groen licht krijg begin ik pas maandag, NA het zangfestijn.
Komen morgen niet op tijd de resultaten binnen begin in pas na mijn vakantie met de medicatie. Dit was geen probleem volgens de arts.

Het is een opluchting en tegelijkertijd een teleurstelling.

Een teleurstelling omdat mijn lichaam niet naar behoren werkt, en ik zelf er eigenlijk heel weinig echt aan kan doen.
Een opluchting dat de artsen hier verder keken, dat ik nu meer weet over mijn lichaam en waar het fout is en dat het nu aan gewerkt kan worden. Er is weer hoop aan de horizon!
Ik hoef echt geen maatje mini te worden, maar normaal, dat zou ik graag willen en hoop daarop is nu weer aangewakkerd. Maar echt er op rekenen durf ik eigenlijk ook nog niet…. Is dat dom?

De medicatie hoef ik bij het ontbijt en avondeten in te nemen, verder genoeg vezels eten, en verder gewoon bewegen. Eigenlijk hetzelfde als de afgelopen tijd.

Naast de bovenstaande opluchting en teleurstelling  voel ik eigenlijk ook boosheid.
Want iedereen, die mij in het echte leven kent, weet dat ik vele diëten heb geprobeerd, en me hebben geprobeerd te helpen met prijzen.
Maar iedereen en zeker ik, zag dat het niet hielp, wat dan ook de uiteindelijke reden was dat ik naar de huisdokter ging. Dit resulteerde uiteindelijk dan in de diagnose PCOS.
MAAR, wat hoor ik hier. Na het duidelijk te hebben gevraagd.
Kan dit plots ontstaan of heb ik dit al jaren?
Antwoord:  Dit heb je al jaren.
Hadden ze hier achter kunnen komen in Nederland?
Antwoord: JA, Als ze de test maar hadden gedaan.

1 test! en ik had jaren terug dit al kunnen weten, al die jaren dat ik principe toch richting diabetes ging omdat er niks aan gedaan werd omdat ik het niet wist.

Ik wist het niet omdat die huisdokters die ik had in Zwolle weigerde verder te kijken en verder te onderzoeken. Ze hadden een diagnose en dat was dat.
Terwijl dus nu blijkt dat bijna iedereen die PCOS heeft, dus Insuline-resistent is.
Terwijl ik dus herhaaldelijk aangaf dat ik zo graag wou afvallen en ik hooguit halfslachtig een diëtistenbezoek aangeboden kreeg. ( wat dus eigenlijk nooit voldoende zou kunnen helpen)

En hier hoef ik het maar 1 keer te zeggen. Ik heb PCOS, heb daar last van. Maar ik wil graag daarnaast afvallen. en Gelijk gaan de molens hier op volle toeren. en nu hooguit 4 weken na dat eerste bezoek aan de arts, heb ik onderzoeken gehad en een diagnose!

Ik ben op dit moment zo geïrriteerd en boos op die artsen in nl! Ze hadden zo’n tunnelvisie.
En ik weet dat bijna iedereen dat heeft bij het zien van dikke mensen. en ze worden niet gelooft als ze zeggen dat ze echt niet teveel eten, en ook gewoon voldoende bewegen. en dik blijven, dan zullen te toch te veel eten, etc. etc. Want wie denkt dat nu niet eigenlijk? (en natuurlijk zijn er ook mensen bij die daar niet eerlijk over zijn.)

Of dat eigenlijk alle dikke mensen pertinent leugenaars zijn?

Ook in de wereld van de te dikke mensen is het niet zwart-wit en is het niet alleen maar te weinig bewegen en te veel eten. Bij veel mensen zit er meer achter. en ook als ze dat dus niet weten!

Nouja, jullie zijn weer op de hoogte. Van de diagnose, en mijn gevoelens er over en vooral mijn frustraties van de afgelopen jaren waar ik tegenaan liep.

Groetjes en tot snel,

Anja

Ps. diegene die ook graag mijn recensies lezen, er komen er snel weer een paar aan. Maar door de buikpijn kon ik me niet concentreren op het lezen, dus heb ik de afgelopen tijd weinig gelezen.