Natuurlijk moet ik nog schrijven over hoe het verder ging. Al is dat natuurlijk al lang niet zo spannend meer. En zoals je ziet kwam dit blog ook niet gelijk. Waarom? Heel gewoon er was werk aan de winkel. In het hotel en in het tankstation. Daarna was ik moe, dus heb ik geslapen. En wat belangrijke telefoontjes gepleegd. Oa. met de situatie van het SportHotel. Afwachten dus!!!
Daarom liet het zich even op zich wachten.
Ook was ik natuurlijk heerlijk aan het nagenieten!
Het was een top weekend, heel gezellig. en bovenal verrassend.
We zijn vrijdag avond heerlijk wezen eten met z’n viertjes.(Mama, Carina, Lindy(waf) en ik) bij het italiaantje.
De dag erop zijn we eropuit gegaan richting Chiemsee, of eigenlijk voorbij, naar een burcht. Want na brainstormen leken we dat allemaal leuk én interessant te vinden.
Dus hop daar heen. Daar ook een museum bekeken over folteren. Mijn conclusie? Mensen zijn door de eeuwen helemaal niet veranderd! We doen elkaar nog steeds vreselijke dingen aan. Alleen voor sommige is het leven wat luxer geworden.
Maar buiten dat was het erg interessant. en hebben we bijvoorbeeld gezien waar de ‘heksen’ bewaart werden tot hun dood. Of wel de dodencel.
Maar wat ook erg apart was dat, naast een martelkamer. twee wc’s waren. Hoe krom eigenlijk… en het idee. De martelkamer weid ik niet verder over uit. Jullie willen hier immers geen thriller/horror verhaal lezen.
Verder hebben we in het stadje/dorpje aan de voet van de burcht rondgedwaald. en een tentoonstelling in een kerk bekeken en waar we snel waren uitgekeken. Verder interessante gesprekken, het hele weekend door!
’s avonds hebben we weer heerlijk gegeten.
En toen kwam Zondag! en net als de vorige ochtend hebben we heerlijk bij Marc en Rachel ontbeten. En heel decadent hebben we ontbeten met die heerlijke taart!
Die was subliem! Ook heb ik super leuke cadeautjes mogen ontvangen! Ben ik superblij mee. oa. kaartjes voor een concert van Jan Smit, zijn nieuwste cd. Een mooie theepot, bijpassende mokken(en die geschikt zijn voor mijn paps) en thee. Zalm, Een boek, maar ook weer niet 😛 En een boekenbon!
Na het ontbijt hebben we een groot rondje rivier gemaakt. en de kids van Marc en Rachel gingen gezellig mee! Vooral wennen voor Lindy. Die is kinderen op die manier helemaal niet gewend en daardoor hadden we de rest van de dag geen hond meer aan 😛
Daarna zijn we er heerlijk op uit gegaan, Oostenrijk in gereden. en ook weer van het weer genoten! en ’s avond hebben we met z’n allen heerlijk gegeten bij Al Dente in Chieming. Ik denk dat, dat mijn traditie wordt, met mijn verjaardag uiteten hier.
Verder prachtig uitzicht en werd het veel later donker, dan hier in Inzell.
Helaas gaat zo’n weekend altijd veelte snel, zeker met prettig gezelschap en leuke dingen!
Nu ga ik lekker uitkijken naar mijn vakantie! Tot snel ieder geval!
Allereerst een filmpje van al een poosje terug. Precies te zijn op 17 augustus.
Vorig jaar was het ook al gebeurd. Ik was eindelijk een zondag vrij en ik wou uitslapen. Ergens in mijn slaap registreer ik wat en ik denk. ‘Jeetje wat een onweer.’ Maar ergens klopt het niet. en even later hoor ik mensen praten en lachend voorbij gaan. Wel een beetje vroeg zo rond 5 uur. Maar ik wou uitslapen dus ik blijf liggen en probeer verder te slapen. Maar helaas, die mensen? Die zijn van het fanfare corps (of hoe dat hier dan heet) Maar samen met die knallen voor mijn huis, en de muziek kan ik niet meer slapen, dus heb ik nu maar een filmpje gemaakt. Dus hierbij. Want ik had het beloofd.
En wat je niet zo goed hoort op het filmpje, verderop staan dus ook mensen te schieten en bij beide groepen galmt/klinkt dit nogal na. waardoor het op onweer lijkt. Na een poosje, ben ik weer ben bedje in gekropen. Om om 9 uur wakker te worden gebeld door één van mijn chefs of ik alsjeblief hen kon helpen in het hotel. Maar ja gezegd, want uitslapen zou al toch niet meer lukken!
Momenteel wil het filmpje ff niet uploaden, dus die komt later als het lukt 😛
En verder ontving ik een mysterieus kaartje! Mensen die facebook hebben en daar mij kennen hebben het al vast gezien. Maar toch deel ik het hier ook nog even voor de fb-lozen.
Voor de record, ik heb werkelijk géén idéé, hoe wat enz. handschriften vergeleken. dus Dankzij dit kaartje kijk ik dus nu echt uit naar mijn verjaardag. Waarschijnlijk had ik gewerkt anders. Maar zo leuk!
En daarnaast heb ik gisteren nog te horen gekregen dat ik een boek mag recenseren. Nou doe ik dat wel vaker, alleen plaatste ik dat niet snel hier. Maar op andere sites, en aan de schrijvers natuurlijk. Nu ga ik dit hier ook plaatsen. Wees niet bang. Je gaat niet overspoelt worden, en zeker niet elk boek dat ik lees zal hier terecht komen. (note- meer dan 300 stuks per jaar).
Nu hoop ik dat jullie, dat als ik hier recenseer, ook eerlijk zouden willen laten weten, of het boek jullie wat lijkt, en of je het zou willen gaan lezen! Daarbij gaat het niet om mij, maar om het boek en uiteindelijk de schrijver!
Die werkt super hard aan een verhaal, om dan maar te hopen dat het goed bevalt bij de lezers. Natuurlijk schrijven schrijvers ook voor zichzelf en zouden ze ook schrijven als ze niet worden uitgegeven. Maar jou pennenvrucht, uit gegeven zien worden is al een kers op de taart, laat staan als het ook nog gewaardeerd word. Dat is helemaal de kroon op het werk.
Maar, Maar, er zijn er zoveel! Jep,en met een paar laat ik je dus kennis maken op mijn blog.
Ze komen hier als normale blog voorbij en komen onder het kopje recensies te staan zodat je het altijd makkelijk terug kan vinden!
Deze blog van Martin, kwam in mijn mail. Ja de titel trekt. Hoe interessant. en wat kan Martin daar over zeggen?
Maar na het luisteren, gaat het over een onderwerp waar ik de
laatste tijd meer over denk en mee bezig ben. Denk aan de MH17 ramp, en alles er om heen. De andere brandhaarden op deze wereld. We weten alles, maar wie van ons, is daar geweest? Heeft beiden partijen gesproken….. Ik denk barweinig.
Maar het sloot wel aan, bij waar ik aan dacht. De ramp. de eerste berichten. de eerste conclusies. en mijn eerste reactie. Weg met de russen. Maar later op 21 juli, Heb ik dit op fb gepost.
”Als er in plaats voor iedere een mening, die gedaan wordt op fb, twitter en nieuwssites over de hele wereld over de vliegtuigramp. Een gebed wordt gebeden, zou er waarschijnlijk, naar wat ik geloof, minder strijd zijn.
Een gebed voor kracht voor de nabestaanden bij hun verdriet, een gebed voor het leger, de separisten en rusland, om geen wapens op te nemen tegen elkaar. Hun ogen te openen en om een tafel te gaan zitten. Een gebed voor de leiders van andere landen, landen die mensen hebben verloren en zielsgraag hun mensen terug willen om hen te herdenken en te begraven.
Een gebed voor diegene die zijn mening klaar heeft staan, maar niet weet waar het over gaat. Een gebed voor diegenen, die de daders hetzelfde toewensen als wat ze de onschuldigen in het vliegtuig hebben aan gedaan.
Een gebed voor diegene, die zich verslagen voelt, en niet weet wat hij moet doen. Een gebed voor allen op deze aard, om elkaar de wang toe te keren, en de wijste en de verstandigste te zijn.
Een gebed om oorlog te voorkomen, een gebed voor alle oorlogen te eindigen. Een gebed voor JOU én MIJ”
Maar meningen, oei, daar zitten we vol mee. en die laten we graag weten ook. Maar sinds dat moment probeer ik bewust minder overal mijn reactie op te geven. Of wel te geven, maar niet ‘openbaar’ te maken. dus typen en dan wissen.
Oplossing? nee, want hij is er wel. Verder probeer ik bij alles nuances te bedenken. Want ik weet niet alles, was er niet bij en er wordt in dit artikel vast niet alles verteld en zoals Martin zei, ook een artikel is al gekleurd.
Het zogezegde kring- doorfluister- spelletje komt in me op. Iedereen weet wel dat er dan hele andere dingen uit kwamen. Want je dacht het goed te horen, maar in geval van niet dan koos je iets wat je kende en je dacht dat dat het misschien was. Alles in die paar millisecondes, onbewust.
Maar die oordelen, die meningen. We hebben er allemaal last van. Je geeft ze, maar je ontvangt ze ook.
Het voorbeeld van Martin met die vrouw en die patat.
Hoe herkenbaar. Voor mij. Hoe pijnlijk soms ook.
Iedereen die mij kent, weet dat ik eigenlijk dik ben, en eigenlijk nooit slank ben geweest. Dat heeft mij altijd al gehinderd. Maar iedereen die mij kent weet ook, dat ik vanaf de basisschool ook sporten. ik fietste 8 km heen en terug van school. deed met gym mee, zat op paardrijden en heb ook nog gefitnest. Daarbij hielp ik toen ook mee op de boerderij. Zat dus niet echt stil.
Al die jaren tot nu zelfs, doe ik dieet pogingen om af te vallen.
Was begonnen met hardlopen en met weight watchers. Maar niks veranderde. kon/kan alles eten en ik kon/kan niks eten, het veranderde niet. Uit eindelijk naar mijn huisarts gegaan. Want ik voelde me best wanhopig. al mijn diëten (Atkins, Sonja Bakker, Dukan, Weight care, Weight Watchers,) hoe streng en hoe lang ik ze ook vol hield. er veranderde niets! Na wat onderzoeken kwam er uit dat ik PCOS heb. Als wel, een aandoening/syndroom met je eierstokken en dus je hormonen enz. Als je het hebt kan je zeer moeilijk tot niet afvallen. Maar om er vanaf te komen, juist, moet je afvallen. Daarbij er echt vanaf komen doe je nooit…
Naast dit geeft het nog meer problemen, die zijn gelukkig voor jullie niet echt zichtbaar behalve de acne dan. (en die zet ik hier ook niet neer.) Maar ze zijn er wel en maakt me zo dat ik nou niet echt altijd ff happy ben met mijn lichaam.
Het advies, slik maar de pil. eet gezond, en beweeg en, juist. Daar zit je. meer was het niet. en oohja. er werd nog even medegedeeld. dat kinderen krijgen nog best moeilijk kon worden, maar voor het zelfde geld ook makkelijk en dat ik maar dan op tijd moest beginnen.
dan ben je 19. Huh zul je denken, was je daar 19. dit heb ik nog nooit van je gehoord. nee. klopt. want ik wist er zelf amper, hoe ik er mee om moest gaan. Verder hoorde ik van een andere arts toen ik later vroeg, of er echt geen oplossing was om van ‘dat’ af te komen. om af te vallen een operatie was.
nou dan ben je in regelnederland hoor, maar kort. Ik moet het zelf dan dokken. denk maar rond de 12.000 euro zo ongeveer…
Nouja, dan ga je verder, want ja dat hebbie niet.
Nu woon ik hier en laatste winter, had ik iets, we zijn een tijd verder, misschien is er wat veranderd op dit gebied en zijn er nieuwe ontdekkingen. Toen ontdekte ik dat veel bewerkte(denk aan Maggie, knor enz) Voedsel en veel voedsel wat langere tijd kan bewaart worden. stoffen bevatten die dus veel invloed hebben op je hormonen. Sinds dien probeer ik dus zoveel mogelijk die te vermijden. Zoveel mogelijk want, alles is ontzettend moeilijk en niet haalbaar. Want dat betekend ook geen groentes uit blik enz. betekend ook geen zuivel en geen vlees.(is ook bewerkt, denk maar alles wat zo uit de natuur komt, zoals een appel, aardbei en prei enz. kan je zo eten en de rest is bewerkt en kan je beter vermijden) en get, dat heb ik een tijd lang dan ook niet gegeten(maar wel noten enz, zodat mijn lichaam geen tekorten krijgt) maar een lekker stukje vlees op zijn tijd, miste ik dan toch wel. Dus k eet wel vlees maar in mate, ook zuivel, maar ook in mate.
Maar hoe ik hier dus op kwam.
ik heb dus veel en hoogst waarschijnlijk te maken met oordelen. Gewoon op straat, als ik dus een broodje eet, want ja, ik moet toch echt eten!
of van jullie, want wie van jullie heeft over mij geoordeeld?
En wie van jullie wisten dit verhaal? en wisten wat dat wat het voor mij inhield en nog steeds inhoud?
Daarom deel ik dit filmpje van Martin,
en bitte, kijk het filmpje uit.
Echt waar, dat is gebeurd. en ik heb het gedaan….. Helaas voor de spin. Gelukkig voor mij.
Niet iedereen weet het even duidelijk, mijn dichtbij zijde familie zeker wel. Ik ben doods- en doods bang voor spinnen. Zie ik ze te lang, dan heb ik geheid een nachtmerrie.
Why. zo’n klein beestje(oke sommige zijn huge) maar in verhouding hé.
Ik weet niet waarom, de rilleningen lopen over mijn rug, kippenvel verschijnt en ik probeer koortsachtig mijn gil in te houden.
Nu moet ik zeggen dat het de laatste tijd, met gillen nogal beter gaat. het immers niet professioneel om in een hotel of in het tankstation keihard te gillen…… (meer…)
Wie herkent dit ook weleens. Je denkt slim te zijn en je zet je wasmachine aan voor dat je naar je werkt vertrekt op de timer, Reuze handig want zo zit niet je schóne was urenlang in dat ding. Je rekent uit wanneer je thuis denkt te zijn en je zet dat ding een uurtje of 2 eerder ‘aan’. Zit je ook niet met die rot herrie, de buurman daar in tegen wel. Maar wat maakt dat uit. Ik zin in zijn halfuurtjeOUDEROCKmuziek en zijn plaspauze voor het slapen gaan. Maar goed. Daar ging het niet over.
Je denkt dus slim te zijn en dan kom je thuis na het werken, eigenlijk bekaf en je wilt alleen nog maar slapen en dan Schreeuwt dat wasgoed naar je, ‘HAAL ME ER UIT!!! HAAL ME ERUIT!’ Terwijl je denkt ah, kan wel een nachtje zitten. Onderbewust, maar daarvoor had je nou een timer gezet zodat het er niet zo lang inzit en zo gekreukt wordt. Werkelijk geen zin. PJ’s aan, en ondertussen gilt het wasgoed. ‘JE LAAT ME NIET ZITTEN HOOR! JE GAAT ME ER NU NOG UITHALEN.’ En ja hoor, al halfslapend sjor ik het wasrek uit de badkamer en smijt lukraak alles er zo’n beetje op. T-shirtjes ff laten klapperen en een beetje netjes anders, moet er nog gestreken worden ook.
Neh, het was een stuk handiger toen mijn ouders er, nu bijna al weer 2 weken terug, hier waren. Slapen hier een paar nachtjes. en met eerste werktocht. is alles zo als het is. beddengoed nog op bed met paps en mams er nog in. Kom je thuis, is alles in de lawaaimaker geweest en hangt het lekker te drogen. Vertrek naar 2e baan en als ik daarvan terug kom, is alles lekker droog en ligt het zo’n beetje ook in de kast. Nou dat is toch perfect, nu moeten ze nog alleen dat uitvinden. Een wasmachine en een droger ineen. Scheelt toch een bergruimte in de meeste huishoudens. oh én Graag met optie om het te laten strijken en het op te laten vouwen. Dat zou ook reuze handig zijn.
en in dit blog laat ik jullie kennis maken met het zusje van dit blog:
Dit is niet meer van toepassing
de korte link: of je klikt even op about en dan kan je makkelijk ff klikken.
Waarom zullen jullie je afvragen?
Nou hier pas meer informatie op, updates gaat makkelijker en het blijft overzichtelijker. Maar om het makkelijk te maken, gooi ik overal linkjes tussen om makkelijk naar de dreamordonate.nl gegaan om te gaan doneren.
Door deze pagina kan ik ook mensen, meer laten zien. Van de omgeving enz. Zonder dat die andere pagina uit zijn voegen barst en je niet meer weet waar je moet kijken.
Nou je zijn weer ff op de hoogte waar ik bezig mee ben geweest…. En nou ga ik maffen.
En hopen dat het morgen weer verder sneeuwt. whoopwhoop heerlijk weer!
Wacht…. wachten…. Nog meer wachten….En heb je het gelezen?
Eigenlijk staat daar alles in. Maar het is zo’n leuk pand/huis! In Ruhpolding! Het is heel erg leuk ingedeeld en mooie ruime kamers. Wel een beetje verouderd, maar ja dat is ook een deel van de charme. Dus als het lukt wordt het opgefrist. Nieuw verfje, een harde vloer(nu alles tapijt enz. Heerlijk als je geen huisstofmijt hebt) En wat inbouw kasten eruit.(in sommige kamers zijn de kasten groter dan de bedden!) en voor de opbergruimte is dat nu echt NIET nodig!
Dan nog wat mooie en comfortabele stoelen en banken. Wat kleurigs aan de wand hangen.
En bovenal, de boekenkast inrichten! Want dat is een deel van het plan! Een klein beetje de mens tot lezen aanzetten, naast dat ik hoop dat ook schrijvers hier komen vertoeven.
En opzoek naar heerlijke tuinstoelen voor op de terrassen. Er zijn 5 terrassen(of waren het er nou 6). Dus iedereen kan aan het juiste beetje zon komen.
Maar het is nog toekomst muziek! Eerst bidden en duimen, dat deel 1 gaat lukken. Want zonder dat gaat het bovenstaande niet lukken.
Please help het project, droom en uitdaging. Als je dit bericht deelt en aan andere mensen verteld ben ik u/jou/jullie zeer dankbaar. Zelf ga ik natuurlijk ook aan de slag. Ben nu een mailinglijst aan het maken. en wie weet wat ik nog meer kan uithalen voor bekendheid voor Pension Kristie.
Want voor de oplettende mens onder ons. Jep, dat is de naam van onze 12 jarige hond. Mijn kipje, zoals ik haar ook vaak noem. Maar dat is niet echt geschikt als naam voor een pension.
Zo, jullie zijn weer op de hoogte, en ik ga weer verder met mijn mailinglijst!
Zo als de meesten het was opgevallen, heb ik al een poosje niet geblogd. Dit komt niet dan ik gekidnapt ben of in het ravijn ben gelopen. Maar zoals sommigen op fb hebben kunnen lezen. Ik had een kampvuurtje in mijn oven/magnetron. Ogenschijnlijk makkelijk op te lossen met een brandblusser. Enkel was ik die avond. In de keuken. nog geen 2 meter van de oven aan het werk met mijn laptop en mijn camera. Helaas is elektronische apparatuur niet, ik herhaal, NIET bestand tegen poederblussers. (check het dus ff). Ofwel brandje geblust, rest van de spullen is overleden. Hier was ik niet van op de hoogte, dat poederblussers fataal zijn….
Nu, ik heb ondertussen een andere laptop, maar dat weekend was ik jarig, en dat weekend was erg gezellig met mijn familie. dus ik het niet naar de laptop gekeken, verder gewerkt en toen de laptop installeren. Dit koste wat tijd en dit was de reden dat ik niet heb geblogd. (is geblogd nou met een d of met een t? ik en mijn laptop weten het eigenlijk niet)
Voor foto’s van mijn verjaardag kijken jullie maar op fb. daar hebben mijn familie en gasten voor gezorgd. Heerlijk je zet er niks op en toch kan je er van alles vinden. 😀
Verder ben ik druk bezig met een idee voor mijn site/nieuwsbrief.
graag wil ik in mijn nieuwsbrief een stukje neerzetten over iemand zijn of haar favoriete boek. Het maakt dus niet wat voor boek of genre.
Waarom? Ik zie veel sites en lijstjes voorbij komen en daar staan altijd boeken op waarvan ik denk. Lezen mensen die echt? Volgens mij niemand die ik ken. ”t zijn van die hoogdravende titels en schrijvers(waar ik nog nooit van hem gehoord, en ik ken dr best wat). Die supergoed zijn en zoveel boeken hebben verkocht…….Jaja.
Nou ik wil dus in mijn nieuwsbrief de echte boeken laten zien die men leest. Ook al lees je maar 1 boek per jaar.
Dus wil ik jullie vragen, willen jullie mij helpen? (ook de mannen graag)
Ingeval van privacy. naam kan, maar hoeft niet. Foto mag, maar hoeft niet.(wordt er klein bij gezet, indien van toepassing)
Eisen: het is jou favoriete boek, maakt niet uit welke of welk genre.
Waarom is het jou favoriete boek?
Titel en Schrijver.
Tips/ vragen die je kunnen helpen, maar niet hoeft te gebruiken:
Welk boek sleept jou mee naar een andere wereld?
Hoelang heb je er over gedaan?
Wat vond je het mooiste?
Wat vond je het grappigste?
Wat vond je het ontroerendste?
Wat vond je ergerlijk?
Wat vond je irriterend?
Welk deel blijft je bij?
Heb je meer van deze schrijver?
Wat vind je er goed aan? Manier van schrijven? De snelheid van het verhaal? Het plot? De karakters? De originaliteit? Of dat je gewoon weg kan dromen in het verhaal?
Wat staat er verder in je boekenkast….
Indien je mee wilt doen….—–> Info@hetboekenrijk.nl
Het was even wachten, maar hier een berichtje van mij.
Ik geloof ieder geval dat jullie niks hebben meegemaakt of te vertellen hebben wat ik heb niks gehoord…… Dus ik hoop maar dat iedereen in goede gezondheid is…
Even kijken wat moet ik en wil ik allemaal vertellen….
1. Ik heb een huisje gevonden. Vandaag is er getekend. Dus aankomend weekend komen mijn meubels hierheen. WhoopWhoop. Zo leuk! foto’s krijgen jullie pas als mijn meubels er zijn, maar het is groter en goedkoper dan wat ik in Zwolle had, dussss.
2. Het werk, dat is veel werk. Gemiddeld ben ik toch 6 á 10 uur per dag aan het werk. (ik zeg gewoon geen nee.) Dus soms heb ik gewoon even geen zin om naar Ruhpolding te rijden om een blog te plaatsen. Vandaar dat er veel tijd tussen zit.
Maar mede waarom het deze week zo druk was dat er een Duitse filmploeg aan het werk was in de buurt van Weissbach,( de twee ss zijn een ringel-s) Mijn toekomstige woonplaats, en deze logeerden in het hotel. Dus alles moest nog een extra poetsbeurt en een extra ruimte moest even helemaal schoon voor de technici. Heb nog papieren gevonden van computergemaakte scenes. En de filmster, was heel erg aardig, van wat ik heb gezien dan, alleen wou hij vis…. voor zijn ontbijt….En mijn lieftallige collega Rosi was die dagen ook nog eens vrij.
Dus het werk, was veel werk.
En er waren veel wisselingen in de vakantiewoningen, paar x wel 7 per dag!!! en dat is nu al een paar keer gebeurd.
Maar de komende dagen is het wat rustiger bij de vakantiewoningen en is Rosie niet vrij!
Verder pas ik ieder geval 1 keer per week op een kindje van 8 maanden, waarvan de moeder samen met haar man de echte eigenaars zijn van de panden waar ik werk.
een superlief kindje, kijk eerst super serieus en lacht dan heel ondeugend en lief. Verder is hij heel onderzoekend, en kan hij heel goed kraaien, of wel de klanken van alle talen die hij hoort.(Russisch, Duits en Nederlands).
Verder is het bloedjeheet, zo erg dat om 9 uur, je t-shirt/hemdje al kledder nat is van het zweten, dus na het werk maar lekker douchen! Dat is dan zo lekker!
Verder houd de natuur ook van douchen want, nu 4 x keer gebeurt is, dat er een onweersbui voorbij komt, nou die zijn niet mals. Maar daarna is het net zo lekker koel en fris als na een douche.
Maar ik ga d’r weer vandoor, jullie weten weer wat. En ik hoop dat ik over ongeveer een week in mijn eigenhuis zit mét internet!
