En ik doe nu even aan soort van Landje pik. Of wel ik pik de titel.  Het idee trouwens niet. Die had ik al concept staan. Maar de credits voor de titel gaan naar een Nederlandse Dame die in Hamburg woont. Plaatje heb ik zelf gemaakt.

Mijn collega Rosa van het Tankstation is een Italiaanse. (Rosarria, mooi hé)
Nou, stel je een Italiaan voor… Wat denk je dan? Snel pratende mensen, grote, drukke bewegingen van hun handen en een luide stem? Klopt. Er lopen hier verbazend veel Italianen rond, en alle doen dat. Geeft niet, zijn prima mensen!

Maar Rosarria, is een vrouw waar je mee én vooral óm kan lachen! (over 2 weken kan ik 2 weken samen werken met haar!)

Maar 2 woorden associeer ik met haar. Raad eens? Schatzi en Chaos.

Schatzi
Neem aan dat jullie hiervoor geen woordenboek nodig hebben? Voor de volledigheid. Het betekend Schat/schatje. Officieel hoort de I er niet bij 😛 Maar wat maakt het uit!
De vrouw is een schat en des te leuker, ze noemt ook de klanten in het tankstation zo!
Weliswaar meestal niet expres. Maar het flapt er vaak uit! en dat klinkt zo leuk! en geloof me als je er bij bent is het 10 x zo leuk.

Chaos
Woord nummero 2. En eigenlijk is ook bij dit woord de betekenis hetzelfde als je denkt dat het is.
En ik vind het een leuk woord! Weet niet echt waarom. Het klinkt leuk! Zeg het maar eens! ‘Chaos. Het is Chaos’  Rosa is Chaos, Chef is Chaos.

Maar met Mooi Duits is niet lelijk.
Dacht ik aan dingen, waar ik tegenaan liep, in mijn afgelopen vakantie. En wat ik ook al een keer tegen mijn ouders heb gezegd. Zeker het onderstaande, hebben ze aan me gemerkt 😛

Iedereen spreekt Nederlands, of plat, maar toch Nederlands!
Ik verwacht dus de hele tijd Duits te horen. en denk elke keer ‘Hé, een Nederlander. Ohja, ik ben in Nederland.’ 😛 Nog meer opletten dus, want ik merk dat ik de neiging heb ontwikkeld, dat ik in mezelf kan praten in het Nederlands en niemand verstaat me dan. Heerlijk! Maar niet als je in Nederland bent. Opletten!
In januari was het zelfs zo erg dat ik dat ook deed met de gele nummerplaten. Maar die neiging heb ik kunnen onderdrukken.

Ik heb Tijd nodig.
Hé, Ja, ik heb Tijd nodig. Tijd om weer volledig in het Nederlands te gaan denken en te gaan praten. Ik spreek in mezelf Nederlands, ik schrijf Nederlands, spreek mijn familie en vrienden. Maar de hele dag? Nee. en dan ineens 24/7 Nederlands. En daar heb ik tijd voor nodig. Want naast dat ik Duits hoor op het tankstation, voornamelijk DE spreek, hoor ik ook Beiers, Engels, Italiaans en wat Nederlands. Dus ik probeer Beiers te spreken, tot het lachen toe van de klanten. Haal mijn beste Engels van de plank. En wordt tussen de schappen weggetrokken door Rosa als er een NL’se klant is.

Met tot gevolg dat ik soms 3 keer moet beginnen, omdat ik 2 keer de verkeerde taal heb. Moeiteloos switchen. Maar begrijpelijk? Meestal niet. Dus even herstarten en gaan met die banaan!
En wat ook regelmatig voorkomt, dat ik een woord in geen enkele taal meer kan vinden. Voor mijn gevoel ligt hij op het uiterste puntje van mijn tong! Maar ken d’r net niet bij.

Schijnt trouwens wetenschappelijk uitgezocht te zijn, en de reden is dat je het woord dan minder frequent gebruikt. Check de link voor de uitleg!

En het probleem na 2 weken volledig Nederlands te hebben gesproken? Je denkt nagenoeg alles weer in het Nederlands. Dus mijn vertaalmomenten in mijn hoofd, duren een paar luttele secondes langer, dan voorheen de eerste anderhalve week na mijn vakantie.

Reizen met OV.
Nooit vond ik het een pretje in NL, met het openbare vervoer te reizen. Maar na mijn vakanties in DE en nu ik er woon. Vind ik het OV in NL helemaal een ramp.

De ene laatste dag moest ik, of ik wou graag naar Leiden. Je schrikt je rot van de prijs. €40, enkele reis! Maar gelukkig had de kruidvat net een handige actie gehad. Dus uiteindelijk viel het nog mee.

Maar dan kom je aan op het station. Moet je daarmee in gaan checken. Komen er gloedjenieuwe treinen. Zwolle is verbouwd. En tussen de verschillende reisvervoerders moet je in- en uit checken. Het zorgde er voor dat ik me geen echte Nederlander meer voelde en echt een buitenlandse. Al waren de wc’s weer ouderwets aftands en goor.
Die mis ik niet in de Duitse treinen!

Naast dat er op internet, mijn medereizigster en het perron andere namen aangaven. Heb ik toch ook maar even ter controle een conducteur aangesproken of dit nu wel of niet dezelfde trein was. En jahoor, het internet, mijn medereizigster, het perron hadden allemaal goed. Want er was een aanpassing geweest en een deel hadden ze het maar aangepast, maar niet alles anders zouden niet alle mensen de juiste trein kunnen vinden……………

Voelt u hem al hangen. Duidelijk hé. Vond de beste man ook. Maar het was de juiste trein die ik moest hebben, dus wat maakt het verder uit. Behalve dat ik dan altijd een licht, tot middelmatig stress gevoel van krijg. Die trouwens alleen beschikbaar is in NL.

Maar het OV werkt iedergeval niet voor mij om me weer ’thuis’ te voelen in NL. en na de vertraging en met tussenpozen als sardientjes in een trein te staan, op de terugweg. Neem ik de volgende keer gewoon de auto weer. Die vertrekt altijd van Perron A en komt altijd bij Perron B aan.

Mooi Duits is niet lelijk.  Ik was echt weer blij om weer in het mooie Beieren te zijn!

Liefs Anja