Eindelijk is de recensie daar van ‘In de Ban van de Wolf’ waar ik eerder over vertelde.
Dit boek heb ik ter recensie gekregen van de uitgeverij Clavis.
‘K was zo nieuwsgierig naar het boek, dat toen ik in het ziekenhuis lag, nog onder invloed van de narcose dat ik al wou lezen. Helaas werd dat het niet, en omdat ik het aandachtig wou lezen heb ik anderhalve dag gewacht. Zodat ik met een helder hoofd het kon lezen.
Hier is de post! is een bonte verzameling verhalen uit de dagelijkse praktijk van duizenden postbodes.
Het boek is een idee van songwriter Rico Hop (Ridderkerk, 1981), die zijn projecten financiert met een baan als postbezorger. Hij hoorde in de loop der tijd allerlei smakelijke anekdotes van postcollega’s, die de moeite van het vastleggen waard waren. Hop ging op zoek naar meer spannende, ontroerende, sexy en ongelooflijke postbode-verhalen. En dat leverde deze geweldige bundel op.
Hier is de post! bevat 50 postbode-verhalen waarvan je zegt: hoe is het mogelijk. En toch zijn ze allemaal waar gebeurd.
Mijn mening:
Dit debuut heb ik ter recensie mogen ontvangen van BLP (Better Life Publishers).
Het bestaat uit korte verhalen van 3 á 4 bladzijdes, uitstekend om vlak voor het slapen een stukje te lezen en met een glimlach in slaap vallen. Toch, toen ik eenmaal begonnen was, heb ik het niet eerder aan de kant gelegd dan toen hij uit was.
Zelfs onder het eten, las ik verder.
Het zijn vermakelijke verhalen, waar door je hardop mee lacht. Rico heeft de verhalen in een verhalende trend geschreven. Dit vond ik erg prettig lezen, ook de stukjes waar iets triest in gebeurd, wat eigenlijk ook grappig is, zijn meesterlijk opgetekend. Je voelt de emotie van de desbetreffende postbode, en dat eigenlijk de meesten postbodes leuke humor hebben en de leukste, verdrietigste, grappigste en soms doldrieste dingen mee maken!
‘Hier is de post!’ is geen dik boek, en daar is rekening mee gehouden met de prijs.
Misschien zou je dit boek snel voorbij lopen als je dit genre niet of weinig leest. Als je dat doet, dan mis je wat. Tussen de regels door spiekt ook wat geschiedenis van de Nederlandse post.
Elk verhaal begint ook met een bijpassende tekeningetje met daaronder de naam van de postbode van wie het verhaal is, waar en hoelang ze al postbode/bezorger zijn.
Het zijn 50 verhalen, het hadden er een stuk meer mogen zijn, het las zo vlot weg!
Door een duidelijke inhoudt kan je makkelijk terug vinden waar je bent gebleven.
De omslag van het boek vind ik zeer toepasselijk bij het boek. Wat een leuk idee zou zijn geweest, is in de stijl van het boek en van de tekeningen van het begin van de verhalen op kaarten om weg te sturen. Dan zou er gelijk weer leuke nieuwe momenten kunnen ontstaan!
Als jij postbode bent van PostNL kunt je via BLP dit heerlijke boek bestellen met korting! http://betterlifepublishers.nl/product/hier-is-de-post/
Heb je nog nooit gehoord van BLP? Dat kan! Ze bestaan pas sinds 2014! Op hun website is het onderstaande te lezen.
Better Life Publishers – anno 2014 – geeft boeken uit die de wereld mooier maken. Boeken vol inspirerende verhalen over mensen, boeken met levenswijsheden en zelfreflectie, boeken die nopen tot bezinning en contemplatie.
Het boek ‘Hier komt de post!’ nodigt past daar precies in en dat nodigt uit om de andere boeken nader te bekijken.
Pluspunten:
* Grappig
* Vlot lezend
* Korte verhalen
Minpunten:
*Het boek had dikker mogen zijn.
*
Aantal Sterren: Ik geef dit boek 4 Sterren (4/5)
Titel: Hier is de post!
Auteur: Rico Hop
Uitgeverij: Better Life Publishers
Uitgave: 1e druk mei 2014 — 167 blz.
Origineel geschreven door Anja de Rijk op 05-02-2015
Deze recensie mag niet zomaar overgenomen worden. Geef een berichtje!
Op een koude novemberdag worden de doorgewinterde rechercheur Maud Mertens en de jonge Kyra Slagter weer samengebracht door een mysterieuze zaak. Twee jonge kinderen verdwijnen op bijna hetzelfde moment. Hoewel de politie met man en macht onderzoek doet, kan dat niet voorkomen dat er de volgende dagen meer kinderen ontvoerd worden. Er is geen enkele connectie tussen de verdwijningen: ze vinden overal in West-Nederland plaats, de kinderen zijn tussen de acht en twaalf jaar oud en er wordt geen losgeld geëist. Diverse Amber Alerts leveren niets op. Hoe meer kinderen verdwijnen, hoe groter de onrust in het land wordt.
Voor Mertens vormen de verdwijningen een onwelkome herinnering aan een oude zaak waarin een jong meisje slachtoffer werd. Toch maakt dit juist dat ze verbeten achter de ontvoerders aan gaat. Kyra weet wat het is als een familielid wordt weggerukt en je vol vragen achterblijft: ontvoerd, vermist, vermoord? De zaak spoort haar nog meer aan haar eigen vermiste zus te vinden: vier jaar geleden verdween Sarina, zonder spoor of bericht. Tot Kyra ineens een briefkaart van Sarina ontvangt.
IJskoud is het tweede deel in de spannende serie De Noordzeemoorden!
Mijn mening:
Dit boek heb ik ter recensie mogen ontvangen van Not Just Any Book. En ik ben ze zeer dankbaar! De naam van de schrijfster was ik al een paar keer tegengekomen en toen kwam de flaptekst ook voorbij. Die sprak me gelijk aan. Toen ik bericht kreeg van NJAB, heb ik mijn kans gegrepen. En blij toe! Want ik vind het kort gezegd een pracht boek, een juweel.
Maar waarom?
Allereerst is de schrijfster Nederlandse en speelt het in on kikkerlandje af. Dat maakt het voor veel boeken die dit ook doen een nadeel, in mijn ogen.
Maar dit keer niet. Totaal niet.
Dan het feit dat, het zo reëel is geschreven. ‘Zaken’ die pas nog gebeurd zijn, en dan spreek ik in van de afgelopen zomer! Die komen voor in het boek. Dat is lef. Dat is werkelijk kunnen schrijven.
Want het wordt niet alleen genoemd, het meent ook nog daadwerkelijk wat in het boek.
Een thriller van eigen bodem. Zelden zo’n fantastisch, goed werkend verhaal gelezen.
En dit boek heb ik in krap 4 uurtjes gelezen. En het feit dat ik snel lees heeft daar niks mee van doen, nu ja, klein beetje dan. Maar als een boek niet aanspreekt, dan lees je niet achter elkaar door. Dan stel je je bezoek naar het kleine kamertje niet uit.
Kyra, Maud, Tommy, en Londen komen afwisselend aan het woord. Prettig gedaan en niet verwarrend, het was altijd duidelijk wie er aan het woord was. Ook wist je dat dat daar een bepaalde volgorde in zat. Londen is geen naam van een persoon. Maar wat dat betekend zeg ik niet. Doe ik dat wel, dan verklap ik te veel! Maar mijn hemel, ik wist het nagenoeg zeker, dat ik het wist wie het was, tot hoofdstuk 53. Zo fijn, het een keer iets fout te hebben met mijn vermoedens!
De hoofdpersonen zijn ‘warme’ mensen. Zijn zo levensecht geschreven. Ook Tommy’s doen en laten. Perfect. Je kan met ze meeleven, ze hebben hun fouten en hun goede eigenschappen.
Isa Maron schrijft prettig en herkenbaar Nederlands. Niks hoogdravend, moeilijke woorden. Het is ook niet simpel geschreven, het laat niveau zien. Ook merk je dat Isa weet waarover ze schrijft. Kennis van zaken druipen langs de zinnen, genoeg om duidelijkheid en diepgang te verschaffen. Te weinig om te voelen alsof je in een collegezaal zit.
Dit boek is het tweede deel van een serie, wat in het voorwoord wordt verklapt, van vier boeken. Het is op zichzelf te lezen. Het laat genoeg zien van het eerste boek, om het te begrijpen en het niet nodig te hebben om dit boek te lezen. Maar niet genoeg om te veel te verklappen wat er in het eerste boek gebeurd. Wél genoeg om je nieuwsgierig te maken. Dit, samen met hoe Isa schrijft is hét recept om het eerste boek ook te willen lezen. Dit boek staat dan ook nu op mijn NTL-lijstje. Net zoals de nr. drie en nr. vier.
Want ik wil dolgraag weten hoe het met Sarina afloopt, en het doet me vermoeden dat ik dat pas te weten kom in het vierde boek. Kijken of mijn vermoeden dat ik nu heb ontwikkeld na hoofdstuk 53 wel klopt….
Bij de meesten boeken kan ik altijd wel een minpuntje vinden. Maar op dit moment heb ik er werkelijk géén één! En ook dat is uitzonderlijk bij mij en een groot compliment aan Isa Maron.
Pluspunten:
* Kennis van zaken
* Boek is op actualiteiten van zomer 2014 geschreven.
* Speelt af in Nederland.
Minpunten:
* Geen!
*
Aantal Sterren: Ik geef dit boek 5 Sterren (5/5)
Titel: IJskoud
Auteur: Isa Maron
Uitgeverij: The House of Books/Mistral
Uitgave: 10 december 2014 — 333 blz.
Origineel geschreven door Anja de Rijk op 12-12-2014
Deze recensie mag niet zomaar overgenomen worden. Geef een berichtje!
In Nederland kampen duizenden mannen en vrouwen met psychische problemen. Jaarlijks neemt het aantal mensen met depressieve gevoelens, ADHD, eetproblemen of overmatige angsten toe. Sommige zijn het slachtoffer van een aanranding of verkrachting, terwijl anderen worstelen met een paniekstoornis of zelfs suïcidaal zijn. Deze problemen zijn van invloed op het functioneren van de mensen; thuis, op school, op het werk en in de vrije tijd. Veel van deze problemen blijven verborgen, met alle nare gevolgen van dien.
In IK & MEZELF nemen negen auteurs je mee in een wereld, waar we ons vaak geen voorstelling van kunnen maken.
Met bijdragen van;
Natasja Bijl, Karin Hazendonk, Mandy Verleijsdonk, Anne-Rose C. Hermer, Monique van den Brok, Dennis van Elten, Odile Schmidt en het schrijversduo Karin & Dimitri.
Mijn mening:
(meer…)
In dit relaas beschrijft Royan van Velse landen die in de tijd dat hij er verbleef letterlijk of figuurlijk onder vuur lagen. Hij getuigt van humanitaire acties in het gesloten Albanië vlak na de val van het communisme, de burgeroorlog in Liberia en de opvang van vluchtelingen in Ivoorkust. Dieper in Afrika wordt hij als hulpverlener geconfronteerd met etnische conflicten in Rwanda en een moeizaam lopend vredesproces in Angola. Het Midden-Oosten en de verstoorde relatie tussen China en Tibet sluiten de rij.
Het is een emotioneel ooggetuigenverslag van een stukje wereldgeschiedenis. Presidenten, ministers en ook de paus kruisen zijn pad terwijl gastvrije bewoners van verre dorpen vaak het beste van zichzelf laten zien. Wanneer echter de wapens worden opgepakt komt de donkerste kant van de mensheid naar boven.
Het boek zit vol met avontuur en anekdotes. Het geeft aandacht aan de sombere maar vooral ook aan de mooie momenten uit twintig jaar reizen en verblijven in landen die ooit in opspraak waren.
Mijn mening:
(meer…)
Het enige wat Melinda Monroe wil is weg. Weg uit Los Angeles, waar het leven druk is en gecompliceerd en alles haar herinnert aan Mark – haar overleden man. In een opwelling reageert ze op een advertentie waarin gevraagd wordt naar een verpleeg- en verloskundige voor Virgin River, een klein dorpje in Californië. Dit zou weleens precies de verandering kunnen zijn die ze nodig heeft! Helaas, het beloofde schattige huisje in idyllische omgeving blijkt een aftandse blokhut aan een modderweg te zijn, waar ze met haar stadse cabrio meteen in vast komt te zitten. En de plaatselijke arts die ze zou assisteren, doet ronduit vijandig tegen haar. Inpakken en wegwezen, denkt ze dus, maar een vondelingetje gooit roet in het eten. Eerst onderdak vinden voor de baby, besluit ze. En eerst misschien ook beter kennismaken met die knappe eigenaar van de plaatselijke bar? Het lijkt wel of er telkens weer dingen zijn die haar in Virgin River houden. Zou ze dan toch haar thuis gevonden hebben?
Komt uit op 14.10.2014!
Mijn mening:
Dit boek heb ik ter recensie ontvangen van Harlequin/NotJustAnyBook. Nog ruim voor het boek in de winkel ligt. Daar was ik heel blij mee, want het is een heerlijk boek. Daarnaast ook een prachtige uitgave. Blij verrast daarover, want het is prachtig vormgegeven, de kaft is een stuk steviger en het bevat meer bladzijdes!
Robyn Carr trekt je bij je oren mee in het verhaal. Heeft het verhaal je vast, dan liet het je niet meer los. Het is een boek waar je naar toe haast als je klaar bent met wat je echt moest doen. De rest laat je liggen.
De personen in dit boek zijn herkenbaar en menselijk. Het standaard held en weerloze vrouw zou je er bij kunnen denken. Maar niets is minder waar. Jack is een held. Maar Mel staat haar mannetje en Jack is soms als een mak lammetje in haar handen.
De verstandhouding van Mel en Doc is vermakelijk om te lezen, en tovert een glimlach op je gezicht bij het voorstellen dat je hem tegen zou komen.
Het is een romantisch verhaal, met gebeurtenissen die ook in het echte leven voorkomen. Je zou zeggen dat dat dan niet allemaal in zo’n rap tempo zou gaan. Maar ook in het echte leven gaan soms de gebeurtenissen als een stormram door je bestaan. Al zullen ze waarschijnlijk niet allemaal even spannend zijn als bij Mel en Jack.
Wat ik leuk vind is de kameraadschappelijkheid van het dorp, Jack en zijn vrienden.
Je voelt dat ze Mel in hun midden opnemen, tegelijkertijd voel je dat ook met jezelf gebeuren.
Wat is interessant is, vind ik zonder teveel van het verhaal te verklappen, het leven van soldaten/mariniers. Zonder dat er verschrikkelijke beelden worden geschetst, weet je hoe erg het is. En hoe sterk de mannen, die uitgezonden worden, moeten zijn. Ergens heb ik het gevoel dat Robyn iemand/mensen kent uit het leger. De gevoelens die ze oproept met haar beschrijvingen, zijn zo duidelijk, helder en echt.
Mel en haar baan, dingen die herkenbaar zijn en zeker kloppen. Ik heb ergens gelezen dat iemand vond dat er teveel baby’s werden geboren voor de grote van het dorp. Ik vind dit meevallen. Niet alle zwangere kwamen uit Virgin en bleven. Ook werd er een baby geboren zonder Mels bemoeienis én uit een andere stad. Maar omdat diegene een ‘collega’ is, werd het genoemd. Daarbij zijn er vaker ‘geboortegolven’.
Mel is allround. Maar wat ze zich kan veroorloven lijkt me weinig passend bij het beroep verpleegkunde. Hier in NL is verpleegkunde, vergeleken met de rest van de wereld, een goed betaalde baan. En hier kan men dit zich zeker niet veroorloven. Jammer. Het laat je even je wenkbrauwen optrekken van verbaasdheid. Wel kan het zijn dat ze door ouders etc. zo kan leven. Dit is enkel niet echt duidelijk dan.
Er blijven open lijntjes over, zonder dat je het gevoel hebt dat het een open einde is en dit is het eerste boek van Virgin River, en er volgen zo ongeveer nog 20.
Dat zegt veel. Personen die nu enkel zijn geïntroduceerd, komen vast en zeker nog weer eens voorbij.
Het nadeel van de flaptekst vind ik dat, het overkomt als een bouquet romannetje. Dit is erg jammer, want het verhaal is veel meer, dit is ook te zien aan het aantal bladzijdes!
Mijn algemene beeld van ‘Thuis in Virgin River’ is dat het heerlijk weg leest, je weg laat dromen uit het dagelijks leven. terwijl dat volop aanbod komt in het boek.
Kort gezegd. Robyn Carr heeft er een fan bij en de rest van haar boeken gaan zeker nog eens worden gelezen om te zien of die net zo goed zijn.
De serie “Virgin River’ komt ieder geval op mijn NTL-Lijst
Pluspunten:
* De emoties zijn herkenbaar
* Je voelt je thuis in het verhaal en het dorp. Ik zou er willen wonen.
* Het boek laat je uitkijken naar meer!
* Het uiterlijk van het boek!
Minpunten:
* Flaptekst vind ik teveel bouquet-achtig.
* De financiële kanten van Mel, vanuit haar beroep kloppen niet echt.
Aantal Sterren: Ik geef dit boek 5 Sterren (5/5).
Komt uit op 14.10.2014! Ren naar de winkel! Of klik hier —> 
Titel: Thuis in Virgin River
Auteur: Robyn Carr
Uitgeverij: Harlequin
Uitgave: 14 oktober 2014 — 382 blz.
Origineel geschreven door Anja de Rijk op 10-10-2014
Deze recensie mag niet zomaar overgenomen worden. Geef een berichtje!