Blogtour: Exit USA – Suzanne Peters*
Via via kwam ik een oproepje tegen voor een blogtour! En dit keer zelfs een tour van een boek dat me heel erg leuk leek! Dus daarop geschreven, en er werd terug geschreven! En zie hier onder het resultaat!
Via via kwam ik een oproepje tegen voor een blogtour! En dit keer zelfs een tour van een boek dat me heel erg leuk leek! Dus daarop geschreven, en er werd terug geschreven! En zie hier onder het resultaat!

Vandaag gaat het ook weer over een boek van TintelingRomance, enkel nu van Roos Hart! Zij schreef het boek ‘Hoog vuur‘ Wil je meer weten over Roos?
Roos Hart (pseudoniem) heeft een hart dat klopt voor romantiek. Als tiener verslond ze romantische verhalen en droomde ze over haar eigen prins! Die kreeg ze, als is die overigens geen prins is, maar ingenieur en in een zwarte auto rijdt omdat hij bang is voor paarden.
Met hem, twee dochters en twee katten woont ze in het oosten van ons kikkerlandje. En werkt ze in het dagelijks leven als communicatiemedewerker. In haar vrije tijd (dag)droomt ze over grote liefdes en happy endings van haar hoofdpersonen!
(meer…)
‘Dubbelleven’ van Tom Bergs is een leuke politieroman. Via de Facebook groep Boekenfans kreeg ik een e-exemplaar! Daar was ik heel blij mee, want het verhaal leek me heel erg leuk! Was het ook daadwerkelijk leuk? Of werd het loei spannend? Klik verder om daar achter te komen!
”Het klonk zo leuk, toen Isa’s tweelingzus het haar voorstelde; een weekendje snowboarden met vriendinnen. Maar wie had verwacht dat snowboarden zo verschrikkelijk moeilijk zou zijn? Als Isa tijdens een angstig moment letterlijk en figuurlijk valt voor de koele snowboarder Fedde, lijkt het rampzalige weekeinde eindelijk rooskleuriger te worden. Helaas is Feddes beste vriend Kristan nog kouder dan een ijsklontje… Waarom heeft hij zo de pik op haar?
Isa opent de jacht op de knappe Fedde. Lukt het haar om zijn hart te verwarmen en om dat van Kristan te ontdooien?
Zodra er kriebels in het spel zijn, begeef je je op glad ijs!”

Wonder boven wonder, mocht ik het boek Ritueel lezen voordat hij uitkwam! Wat vandaag is! Ik was zo blij met dat bericht dat ik even een rondedansje heb gedaan. Daarom wil ik The House of Books hartelijk bedanken voor deze kans. En oh. Wat een gevaarlijk boek!
”Ik ben bij je’ is het eerste boek wat ik van Lorna Minkman lees. Het is een verhaal over liefde en verdriet. Hulp en hulpeloosheid. Oorlog en vrede.
Van Clavis uitgeverij heb ik dit boek gekregen om kennis te maken met boeken die zij uitgeven.
Super genereus van hen! Vrij vlot ben ik ook gelijk in het boek begonnen, klik verder om er achter te komen wat ik er van vond!
Een tweede ‘Our Taste of Books’ is online samen met Simone en Tasja van Sim’s Cup of Tea.
Lees hier de eerste! Dit keer gaan we het hebben over een heel ander boek dan Grey!
Een boek dat ik heb mogen ontvangen ter recensie van Uitgeverij de Fontein. Daar wil ik hen hartelijk voor danken.
Dit beïnvloed verder mijn mening niet!

Dit tekenboek voor volwassenen heb ik ter recensie ontvangen van Masja! Dit beïnvloed mijn mening niet! Lees snel verder voor de rest!
De cover van het boek is zeer kleurrijk en past zeer goed bij de inhoud. Ook is er een special effect, wat ik echt totaal fantastisch vind! Wel vond ik het eerst heel dun toen ik het pakketje opende en uitpakte. Tot ik bedacht dat het niet zo dik hoeft te zijn als kleurboeken voor kinderen.
De bladzijdes kan je goed openvouwen, wel lopen de tekeningen wat ver door en kan je daar dan niet bij om die delen in te kleuren. Dat is een
min-puntje.
Mijn dank wil ik uitschrijven naar de auteur van dit boek, waarvan ik het e-book ter recensie heb gekregen. Dit maakt voor mijn mening niks uit en deze zal net als bij alle andere recensies eerlijk zijn.
Dit boek is het derde boek van Vincent, zijn andere boeken heb ik helaas niet gelezen. Toch hoop ik dat het er een keer van komt. Het is pas afgelopen vrijdag uitgekomen dus vers van de pers!
In dit werk van Vincent ‘Sporen van de zon’ is een zekere volwassenheid terug te vinden die je niet verwacht van een 20-jarige. Maarja sommige 20- jarigen zijn vroeger wijs dan de rest.
Zelden lees ik een boek dat ik heel interessant vind en tegelijkertijd ook irritant vind. De boevenwagen, onderweg met gevangenen van Jelle Winkels, gekregen ter recensie van NotJustAnyBook, doet dit.
De verhalen die de auteur beschrijft maken het interessant en laten een wereld zien die meestal gesloten blijft of je ziet meestal net zoveel alsof je net over een hoog muurtje probeert te kijken. Prettig dat daarom mensen besluiten hierover te willen schrijven. Zodat duidelijk wordt dat dingen meer inhouden dan wij soms kunnen bedenken. Aan deze verhalen ligt het ook zeker niet dat ik het een irritant boek vind. Of bijna niet dan.
De tijdlijn van het boek, soms wordt er een jaartal gebruikt, vaak ook niet en wordt er tijdens een verhaal een andere gebeurtenis verteld, dit kan dan in een andere tijd gebeurd zijn. Geeft niet, maar onhandig als de ene keer de vriendin, een ex geworden is en de andere keer weer niet. Heel chaotisch. Met daarmee kom ik op erger punt twee. De auteur geeft een inkijkje in zijn persoonlijk leven, heel eerlijk op sommige punten en meestal vind ik die inkijkjes heel fijn en leuk.
Maar naast de verspringende tijdlijn, wordt er maar miniem informatie gegeven, zo weinig dat het meer vragen oplevert dan dat het wat toevoegt. Jammer. én ergerlijk. Maak dan keuze, of niét of duidelijk wél. Niet van twee walletjes eten. En met deze zin kom ik op twee situaties in het boek dat ik denk. GATVER! En dan vooral omdat er voorin in het boek staat ‘Voor mijn dochters’. Wat heel lief is. Maar deze situaties zijn een beetje té en niet geschikt lijkt mij om als dochter zijnde te willen lezen over je vader. Het komt vaker voor in het boek dat hij beetje plat schrijft. Niet mijn ding, maar het blijft een verhaal van een ander. Het begint met dat er ook vrouwen zijn in deze criminele wereld en hoe verschillend zij alle kunnen zijn. Eén van deze verhalen gaat in op wat de schrijver denkt en voelt opdat moment, misschien menselijk. Maar voor mij te veel informatie wat ik echt niet hoefde te weten, voor mijn gevoel niks waardevols toevoegde aan het verhaal. En nadat ik heb gedacht, oke we zijn er voorbij. Ging het nog even verder. En op dat punt heb ik echt gestaan op het boek er bij neer te gooien, en was mijn achting voor de schrijver bijzonder laag! Niet alleen de actie vind ik van weinig karakter getuigen. Ook de manier waarop hij toen schreef deed toen alles teniet aan de manier voor her.
Ondanks zijn minachting voor sommige personen die hij moest vervoeren bleef hij in zijn schrijven respectvol, inlevend en waardig, en bij sommige boeven heel herkenbaar woedend. Hier beschreef hij de vrouwen alsof het stukken vlees waren, niks waard, of enkel voor zijn genot. Ook hierbij gewoon te veel informatie en weinig extra toevoegend aan het thema van het boek. Hierna heb ik verder gelezen, maar met beduidend minder plezier. Het meeste had ik al gehad.
In zijn epiloog kwam er een achtergrond liggende reden naar voren waarom eigenlijk dit boek tot stand is gekomen, een reden die ik zeer goed kan begrijpen na het lezen van het boek en welke verhalen erin zijn verteld. Daarom hoop ik ook dat dit boek losmaakt wat de schrijver wil dat hij losmaakt. Ook door deze reden kan ik niet begrijpen waarom hij de situaties beschrijft over de vrouwen. Over het algeheel ben ik positief over het boek, toch zal ik snel een tweede keer nadenken of ik een volgend boek van deze schrijver zou willen lezen.
De Flaptekst:
De gevangeniswereld is voor de meesten van ons een onbekend terrein: wie in hechtenis is genomen, verdwijnt achter slot en grendel, buiten het zicht van nieuwsgierig publiek. Alleen degenen die er ‘zitten’ of werken weten precies hoe het eraan toegaat. Jelle Winkels was een van hen: vijftien jaar lang reed hij op de ‘boevenwagen’, het busje dat verdachten, veroordeelden en uitgeprocedeerde vluchtelingen vervoert tussen huizen van bewaring, rechtbanken, luchthavens, ziekenhuizen en begraafplaatsen.
Zo ontmoette hij de meest beruchte figuren uit de onderwereld, maar ook psychopaten en volstrekt onschuldige vreemdelingenkinderen. Hij lachte, knokte en huilde met hen. Eén ding hadden de mensen die Winkels vervoerde met elkaar gemeen: een eigen verhaal. Bij elkaar zo veel verhalen dat Winkels ze wel op moest schrijven. Zoals over de topcrimineel die liever singer-songwriter was geworden, over de gevluchte Albanees die Duitsland haat, en over het jonge meisje dat Nederland nooit had mogen verlaten.
Jelle Winkels was tot eind 2014 transportgeleider bij de Dienst Vervoer en Ondersteuning van Justitie. In 2003 volgde Winkels de opleiding Extra Beveiligd Vervoer, een specialistische taak binnen de D.V.&O.
Aantal Sterren:
Titel: DeBoevenwagen
Auteur: Jelle Winkels
Uitgeverij: Uitgeverij Brandt
Vertaling: –
Uitgave: 2015 — 320blz.
Origineel geschreven door Anja de Rijk op 19-05-2015 Deze recensie mag niet zomaar overgenomen worden. Geef een berichtje en vermeld mijn naam!